Στάχυα [Gravity]

Στάχυα

ανεμολικνισμένα

μια θάλασσα στάχυα

στου κόσμου 

την αγέρωχη ασημένια ξέρα 

στερνοί επιζώνες 

Χρυσαφένιοι
 μακάριοι αφεντάδες,

 θερισμού προαναγγελθέντος

 και παρατηρητές γαλήνιοι,

στου δρεπανιού τη λάμψη

Aνεξίτηλο λεπίδι 
το θέρος σιμώνει,
στάχυα μαρμαρωμένα
μακάριοι δεσμώτες
της αθωότητας τους,
σπονδή μιας έσχατης θυσίας
με πόση χάρη 

το ανεξάντλητο χρυσό τους χαρίζουν 

Αντανάκλαση   

πολύτιμα χαραγμένη, 

μετάλου σκληρού και βράχου αιχμηρού
καταμεσής στων ματιών τα ποτάμια, 

 λάμψη στερνή

ροής χρυσαφένιας, 

θέρους ικέτιδα σιωπηλά κυλά

Στάχυα

ανεμολικνισμένα

μια αντανάκλαση ποταμών χρυσών 
ζωγραφίζοντας

στου προσώπου την ανάγλυφη λαχτάρα

και στου κόσμου την αγέρωχη ασημενια ξέρα, 
μια λαίμαργη ανάσα

Μάτια σφαλιχτά

σε αέρινο θρόισμα 
αισθήσεις παραδομένες

Ψυχή βαθιά

στον ψύθιρο τον ακατάληπτο
του χρυσού 
πάνω στ' ασημιού τον κρότο
καθώς αθόρυβα 
ζωγράφιζει ένα φως

_____________________________

[c] Ευαγγελία Χατζηδάκη

     Έργο / ακρυλικό και μέταλλο

....το φως, σπάνια το εντοπίζεις στο φως...
Αξίζει, 
χίλια σκοτάδια & δρεπάνια διαδρομή, 
αν τελικά καταφέρεις να εντοπίζεις 
του θέρους το χρυσαφένιο, 
εντός...