 |
| Christian Schloe |
"Human Rights" ....what a script indeed...
We are so marvelous in inventing "scripts" to fit our best concept of our-inner selves, aren't we....
-----------------------------------------------------------------------
"Μια Φλόγα είναι η ψυχή του ανθρώπου· ένα πύρινο πουλί, πηδάει από κλαρί σε κλαρί, από κεφάλι σε κεφάλι, και φωνάζει: «Δεν μπορώ να σταθώ, δεν μπορώ να καώ, κανένας δεν μπορεί να με σβήσει!
................................................................................
Κι ολομεμιάς ο ρυθμός της γης γίνεται ίλιγγος, ο χρόνος εξαφανίζεται, η στιγμή στροβιλίζεται, γίνεται αιωνιότητα, το κάθε σημείο — θες έντομο, θες άστρο, θες Ιδέα· γίνεται χορός."
Καζαντάκη/ Ασκητικη
____________________________________
"Μια Φλόγα είναι η ψυχή του ανθρώπου· ένα πύρινο πουλί, πηδάει από κλαρί σε κλαρί, από κεφάλι σε κεφάλι, και φωνάζει: «Δεν μπορώ να σταθώ, δεν μπορώ να καώ, κανένας δεν μπορεί να με σβήσει!
................................................................................
Κι ολομεμιάς ο ρυθμός της γης γίνεται ίλιγγος, ο χρόνος εξαφανίζεται, η στιγμή στροβιλίζεται, γίνεται αιωνιότητα, το κάθε σημείο — θες έντομο, θες άστρο, θες Ιδέα· γίνεται χορός."
Καζαντάκη/ Ασκητικη
____________________________________
Μιλάμε για ανθρώπινα δικαιώματα, αλλά....
Αλλά νοιώθουμε τυχεροί που δεν γεννηθήκαμε , εντελώς τυχαία στη Συρία...
Αλλά αισθανόμαστε ιδεολόγοι, γιατί γεννηθήκαμε σε τόπους, που οι προγενέστεροι, έστησαν ένα μεγαλείο, στο οποίο κρεμιόμαστε, κι ας έχει αυτό πια εκλείψει η τσαλακωθεί...
Αλλά κραυγάζουμε ποδοπατημένοι, γιατί μια "κρίση" ήταν ικανή να μας καταστήσει "αναπληρωματικούς στον πάγκο", τόσο στην αισθαντική μας, όσο και στις ανθρώπινες σχέσεις κατ' επέκταση, σε αντιδιαστολή με προγενέστερες γενιές που έζησαν με ένα αξιοζήλευτο αξιακό και ιδεολογικό σύστημα , υπό ασύγκριτα δυσμενέστερες συνθήκες...
Αλλά προσπερνούμε με την "υπέρμετρη" ιδεολογική συμπόνια μας, πάντα από τον σε όποιο βαθμό "πολυτελή" τρόπο καθημερινότητας μας, τον ξέμπαρκο μετανάστη, αυτόν που ερήμην της βούλησης του και της ψυχής του, βρέθηκε περιπλανώμενος, γεωγραφικά, ανάμεσα σε όλους εμάς τους καθωσπρέπει περιπλανημένους ψυχολογικά, ιδεολογικά, και αξιακά....
Αλλά περιμένουμε μια ευκαιρία "παρασκευγιάτικης αγοράς" για να προσκυνήσουμε την ύλη, και να καταλύσουμε την κρίση και το πνεύμα, την συμπόνια και τον όποιο ορθολογισμό....
Αλλά χαιρόμαστε που όλοι οι πραγματικά έχοντες ουσιαστικά καταπατημένα δικαιώματα, δεν μας αφορούν ουσιαστικά, είναι κάπου "αλλού", και χαιρόμαστε που μπορούμε κι εμείς να δηλώνουμε αδικημένοι μιας "κρίσης" , την οποία, με πολλαπλούς τρόπους, όχι μόνο δημιουργήσαμε , αλλά και διαιωνίσαμε και συνεχίζουμε...
Αλλά....
........................................................................................................
........................................................................................................
Και φυσικά, όπου μαζεύονται πλεοναστικά τα "αλλά" , η όποια θετική πρόθεση αναιρείται...
Κι όμως, η ανθρώπινη σοβαρότητα και σεβασμός στο δικαίωμα και του λιγότερου ευνοημένου, υπάρχει ακόμα, σε πείσμα των καιρών και της βολικότητας, κι αυτό μας κάνει ακόμα να παραμένουμε "Άνθρωποι"...
Κι όμως, η ανθρώπινη σοβαρότητα και σεβασμός στο δικαίωμα και του λιγότερου ευνοημένου, υπάρχει ακόμα, σε πείσμα των καιρών και της βολικότητας, κι αυτό μας κάνει ακόμα να παραμένουμε "Άνθρωποι"...
Ίσως λοιπόν τούτη η συμβολική μέρα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, να είναι μια καλή στιγμή να λογιστούμε ξανά την θέση μας, την ευθύνη και τη στάση μας, μέσα στο ευρύτερο οικοδόμημα τούτης της μορφής ζωής, έστω σε ένα μικρό βαθμό, έστω σε ένα επίπεδο, έστω με κάποιο δυνατό για εμάς τρόπο...
Ανθρώπινα δικαιώματα...
Τα έχουμε Όλοι!
Από τον μετανάστη, ως τον έχοντα πατρίδα, από τον έχοντα ευημερία, ως τον γυρεύοντα καταφύγιο, από τον χαρούμενο, ως τον αναζητητή γαλήνη...
Ανθρώπινα δικαιώματα...
Τα έχουμε Όλοι!
Και κάθε ρωγμή, κλυδωνίζει ένα συμπαγές σύστημα διαβίωσης ...
...............................................................................................
Θα ήταν άδικο να μην αναφερθώ και στα υπόλοιπα,αυτά στον αντίποδα του λογισμού...
Σαφώς και συμπονούμε,
...αλλά πιεζόμαστε από άτακτα μεταναστευτικά κύματα που καλούμαστε να υποστηρίξουμε μέσα σε ήδη πιεσμένες και ανοργάνωτες κοινωνίες, υπό ανεργία, οικονομικές δυσμένειες, ελλειπή ασφάλεια, αξιακές ανακατατάξεις....
Σαφώς και έχουμε την πρόθεση στήριξης των μη ευνοημένων....
...αλλά, ερήμην ενός οργανωμένου συστήματος μεταξύ Κρατών Μελών μιας Ευρωπαϊκής Ένωσης...
Σαφώς και επιλέγουμε την ελευθερία, έναντι της αστυνόμευσης...
...αλλά τρομάζουμε, όταν θρηνούμε θύματα τρομοκρατίας, είτε αυτά μετριούνται στη μακρινή Αμερική μιας 11ης Σεπτέμβρη, είτε αυτά περισυλλέγονται κάπου στην γειτονική Γαλλία, είτε η απειλή γενικεύεται σε ένα ευρύτερα γεωγραφικό χώρο...
Σαφώς και υπερασπιζόμαστε τα Δικαιώματα των Ανθρώπων...
...αλλά είναι οδυνηρά αδύνατον να διακρίνουμε πότε αυτά δεν καταπατούν τα δικά μας δικαιώματα, στην εκπαίδευση, την ιατροφαρμακευτική περίθαλψη, την εργασία, την αξιοπρέπεια και την ασφάλεια ...
Αυξανόμαστε, οι πόροι λιγοστεύουν, και τότε....
απλά, είναι δύσκολο να ξεχωρίσεις το αγαθό από τον δαίμονα, αφού και τα δύο, αποτελούν απ' αρχής το πιο δεδομένο, αχώριστο ζεύγος που ζει εντός της ανθρώπινης φύσης.....
______________________________________________________________________
Ευαγγελία Χατζηδάκη
Ο καμβάς μου, ήρεμα με καρτερούν στον πάγκο, και σας χαιρετώ...
Μα για σήμερα θαρρώ αρμόζει μια άλλη οπτική, ενός δυνατού και παγκόσμια καταξιωμένου πατριώτη...
Ενός αυθεντικά κουζουλού Κρητικού! Του αιώνιου "Ακροβάτη πάνω από το Χάος" !!!
Σας αφήνω στο λόγο του Καζαντζάκη...
