Ριπή Φωτός [Παράλληλη Χαραξιά]

"...στάθηκα στο σκότος, 
                    γιατί ακριβός εκεί, 
                                          άξιζε η μια  ριπή φωτός που αντιλήφθηκαν οι αισθήσεις μου..."

Σκοτίδι

Στου χρόνου το συμπαγές
μια ρωγμή 
μια χαραξιά παράλληλη
της ίριδας των ματιών

Ριπή λαλιάς τ' ουρανού

προσταγή κραυγής μιας αστραπής

και της νεφέλης πύλη μυστική

στο άπειρο

Στην απειροελάχιστη

του καιρού ανάσα

συνομωσία δύναμης αιώνιας

Στην απειροελάχιστη 

της αστραπής ριπή

καθαρότητα φωτός ανέσπερου

Σφαλίζοντας στα μάτια 

τούτο το φως

ένας λογισμός διαπερνά

το στεγανό του νου

Σ' ένα σκοτίδι

φωνή κι ανάσα, ένα φως

Σε μια αστραπή

δέος και προσταγή, μια δύναμης

Σε μια του χρόνου χαραξιά

ο ορισμός της ψυχής, ο αιώνιος

 

_____________________

[c] Ευαγγελία Χατζηδάκη

[.... αν δεν φοβηθείς, να αισθανθείς τους ανθρώπους στο σκοτάδι τους, ίσως μαγευτείς από μια δυνατή ριπή φωτός που κουβαλάνε καλά κρυμμένη μέσα τους...]