"...μ' αν συλλογάσαι όμορφα
είναι χρυσές οι λέξεις...."
"Naked may the soul be before thy...
There it stands alas !
So very, just a painting
So much the desire of an unspeakable spell
The best wost of my very me
The Entity !
The done and the ahead...
Life exists, moves & thats the spell "
***
Στάθηκε μακρά του έργου
γυμνά της κραυγαλέας του ολότητας
κατάματα της καταλυτικής ανατροπής,
ενδεδυμένα της αφανισμένης ελλειπτικότητας.
Τρεις θάλασσες.
Ένα νησί καταμεσής τους.
Κρίκος των θέλγητρων τους.
Μια τριλογία αγέροχα θαλασσινή.
Σμίξιμο και άφεση αμαρτιών
των Καιρών της Θάλασσας.
"What's that you wish to see
...... the Sea...
the Cloud...
the Island...
the entity leading ahead....."
Τα ψηλάφισε όλα τώρα ξανά.
Από απόσταση, δίχως του πινέλου τη βορά.
Δίχως του δημιουργού την απαράδεκτη οικειότητα.
Από την καθάρια καταγραφή εποχών ιδεατών
ως του καμβά την ασίγαντη αληθινή αφή.
Aπό του λαδιού το αιώνια δυνατό,
ως του έργου το σιωπηλά ομιλητικό παραλήρημα.
"Cast a spell
Release the damons
Behold one's freedom of gathered waves
clean my path
For I am the Sea and I move "
Όλα πια αρμονικά εκεί
καθένα με το χρώμα του
από τον ορίζοντα που βούλιαζε τη θάλασσα
πάνω από τις χαράδρες της σελήνης
μέχρι τις σκιερές πτυχώσεις της
να βυθίζονται σε κάτι απίστευτα απέραντο
Όλα πια λεύτερα εκεί
καθένα με το αρμόζον περίγραμμα του, θαρρείς πια.
Aπό την ακτή που βαστούσε τα πόδια αλυσοδεμένα
κάτω από τις σκοτεινές διαθέσεις τ' ουρανού
μέχρι το ασήμι από τις κραυγαλέες αχτίδες
να αφανίζονται μέσα σε κάτι αφάνταστα άγνωρο.
Τα ψηλάφισε όλα ξανά, με άλλες αισθήσεις
όλα έγχρωμα χάρτινα, όσο και το φεγγάρι του Μάνο
πινέλο κοκαλωμένο από του καιρού του τη θολερή δαπάνη.
Παραδομένο σε μια θάλασσας την ανεξέλεγκτη βούληση.
Βούληση για Ζωή.
...............
Δεν ήταν πρόβα
ποτέ δεν είχε πρόβα τούτο
ήταν μια πρεμιέρα , όπως πάντα.
Μάτια αχόρταγα γυμνά,
στο δημιούργημα τους μπρος.
Λυτρωτική συγχώρηση , ζωής μετάληψη.
Του έργου θεατής απλός
από αυτούς που το πινέλο δεν άγγιξαν
και για τούτο , το έργο ευθύνη τους δεν λογούν,
μόνο να βλέπουν επιθυμούν , σαν κοιτούν το φως του.
Σβήσε τα κεριά του καιρού και κοίτα καθαρά.
Ωσάν δημιουργός , ψάχνοντας τη λύτρωση της δικαίωσης.
Ωσάν κομπάρσος , νοσταλγώντας τη μικρή ενθάρρυνση.
Ωσάν πρωταγωνιστής, με ένα κουράγιο στερνής παράστασης.
Ωσάν κριτικός , αναζητητής στο στερνό βαθιά ειλικρινές χειροκρότημα.
Ωσάν , το έργο τούτο να 'σαι εσύ.
"This is me
The very me
The entity of me
Wave-Sea-Cloud-Island
the done and the ahead...."
Κοίταξε ξανά το έργο.
Όλα είχαν πλημμυρίσει φως.
Θαρρείς τρύπωνε πια σιγά σιγά από παντού.
Θαρρείς τίποτα να κρύψει πια δεν γύρευε.
Έσβησε το κερί χαμογελώντας.
Το φως τρύπωνε από παντού.
Οι εποχές , είχαν συμφιλιωθεί, κραδαίνοντας
ένα νησί κάπου στην
Τριλογία Της Θάλασσας.
(c) Ευαγγελία Χατζηδάκη
Παρενθετικά: ο...Καμβάς (ναι, ναι....)
'Έργο : "Η τριλογία Της Θάλασσας" / Λάδι/Ακρυλικό/Ξύλο /VaGo
Μουσική : Μοναδικός ο Θαλασσινός ,
επιμένει πως κάποτε τα κεράκια του χθες σβήνουν όμορφα γιατί..
Ζωή είναι , θα περάσει, ας περάσει καλά !!!
.... κανένα καράβι αταξίδευτο !
η δε αιώνια Evora θα μουρμουρίσει νωχελικά
Bessame ...
____________________________________________________
(..γιατί όταν χαμογελάς ..."κάνοντας ότι σου δίνει χαρά" , επιτρέπεις ένα τόσο δα φως στην ψυχή
....και μένει καθάριο το νερό της ...κι εκεί έχεις πια επιλογές !!! )
(..γιατί όταν χαμογελάς ..."κάνοντας ότι σου δίνει χαρά" , επιτρέπεις ένα τόσο δα φως στην ψυχή
....και μένει καθάριο το νερό της ...κι εκεί έχεις πια επιλογές !!! )
