Σάββατο 28 Ιανουαρίου 2017

ΕΔΕΜ [EDEN]






Countless moments
elapsed upon the space of my time

Was it mine in the first place?

Eyes lost
longing for redeem
upon tired shoulders
underneath wast bandages and wounds

Μάτια αχόρταγα
καταμεσής των ρωγμών τους
αλφαδιασμένα των καιρών τους
σε υπαρξιακές ενδοχώρες στραμμένα
ικέτες μαζί και αφέντες εν αγνοία τους
ουρανού τον ασυνόρευτο θόλο αναζητώντας

"Where am I to trace
  in my time of space ..."


Κι ωσάν το βλέμμα
με ουρανούς χόρτασε
ταπεινά χαμήλωσε
συρρικνώνοντας της ολότητας το πλήρες
αγγίζοντας της ύπαρξης το επαρκές


The wounds
it's always those wounds...


Προστατευμένο
από των πολλών τον χαμένο κατοπτρισμό 
με μια προκλητική ακροβασία
σε καμπυλόγραμμου ορίζοντα
το διανυσματικό αχνογράφημα
μια συμφιλίωση αρχέγονη
των αντίπαλων εαυτών λικνίζεται
ανάμεσα στης γαίας τη ακούνητη θέρμη
και στων χρωμάτων την ασυμμάζευτη κραυγή


No!

This is the
one and only passage of choices...

There lies the place of you!

Garden of Olives
was just a way there
through one's vulnerable ego cries

thereby the only way
to the all of Eden within

So, let be it ...

" Up and Down
   thereby, it all stands
  all countless moments, all endlessness of being..."
_________________________

(c) Ευαγγελία Χατζηδάκη
Έργο EDEN [λάδι και ακρυλικό]
___________
Η Ιθάκη του Οδυσσέα,
Η Αλεξάνδρεια του Καβάφη
Η Εδέμ, των αποστατών του Παραδείσου
...
Ψάχνοντας απεγνωσμένα για ουρανό,η περιπλάνηση της ψυχής  στης γης τ' άδυτο στων ανθρώπων το φαινόμενο, πλοηγός και ταξιδευτής μαζί , σε μια αποδοχή μαζί και υπέρβαση εαυτού.
Ταλάντωση, γύμνωση, φόβος, αγαλίαση, πληγή, ευχή και κατάρα, αποδόμηση και επανασύνταξη με επανανπροσδιοριζόμενα δεδομένα!

Υψομετρική εξύψωση μαζί και ταπείνωση, σε κήπους θρηνικούς, στον αιώνιο δρόμο για την Εδέμ..


Ιθάκη,  Εδέμ,  Αλεξάνδρεια των θησαυρών, θα μένουν πάντα καταλυκτικοί προορισμοί της εσωτερικής διαδρομής της ψυχής..


Προσωπικός ο κάθε Παράδεισος, Δικαίωμα μαζί κι Επιλογή...


& suddenly it all falls into place...

________

When a Painting can't fulfill the instincts...




it's up to you to revise it till it fits your inner need....
in a personal conquest of Paradise...

Destination...




EDEN






When a Painting is not fulfilling the instincts...




it's up to you to revise it till it fits your inner need....
in a personal conquest of Paradise...


Παρασκευή 13 Ιανουαρίου 2017

Εκατέρωθεν




"Loose every sense of Time
   to trace what you're made of..."


Να ξημερώνει
που λες,
υπό τα βάμματα της Ηούς

και να ανασαίνεις χαλαρά
το φως
δίχως καρτέρι
δίχως διεκπεραιώσεις
εγκρίσεις κι επικρίσεις

Και ένας ορίζοντας
αναίμακτα ματωμένος
ερωτοτροπώντας
με την στερνή ακροθαλάσια γραμμή
να κραδαίνει όλα τα ανείπωτα
στην ασημαντοσύνη
μιας ευδαιμονικής σιγής

"...Even if
you have to create αn own world..."

Κι εσύ,
σε έξαρση
μιας αξιοθαύμαστης μακαριότητας
να αισθάνεσαι δικαιούχος της ύπαρξης σου

να αισθάνεσαι απλά
ελεύθερος
εκατέρωθεν του ανούσιου των αναμονών 
οικεία σκορπισμένος
ανασαίνοντας ρυθμικά ένα φως
ανακτώντας της ύπαρξη σου την ιερότητα
_______________________________
(c) Ευαγγελία Χατζηδάκη
Έργο:  Horizon [Part of-oil]



Τρίτη 10 Ιανουαρίου 2017

Της Θάλασσας το Κράσπεδο



Νύχτωνε πια
ολισθηρή παγωνιά
στερεοποιούσε
της θάλασσας το υδάτινο
σε αδιάλλακτο συμπαγές
με μια λευκότητα εποχών ερημικών


Το χιόνι έδειχνε το δρόμο
Οι πατημασιές το διάβολο

Μην κοιτάς
πριν το αντιληφθείς
θα σε κουβαλά
πάνω από τις πατημασιές του
λάφυρο σε χιόνι ολισθηρό

Μη μετράς
πριν προφτάσεις
θα σε εμπεριέχει
πάνω από τη βούληση του
ψυχή αφανισμένη σε στρόβιλο ανηφορικό

Είχε νυχτώσει πια
ένα κράμα σκοτεινιασμένο
το κράσπεδο της παγωμένης θάλασσας
και του ορίζοντα το σύνορο

Κάποιοι περαστικοί
με μάτια αδηφάγα στάθηκαν να δουν

Πάνω στο χιόνι
χαραγμένες βαριές πατημασιές

Μέσα στον άνεμο
ψυχές που ανηφόριζαν στροβιλιζόμενες


Μην κοιτάς
Μην μετράς

Κανείς δεν κοίταξε πιότερο
Κανείς δεν μέτρησε παραπέρα


Μόνο ένα δάκρυ
πάγωνε ο άνεμος στο δέρμα του προσώπου
σκληραίνοντας και σφαλίζοντας τους πόρους του
ενώ η νυχτιά
συνέχιζε να διολισθαίνει στης θάλασσας το κράσπεδο
_________________________________

(c) Ευαγγελία Χατζηδάκη
    
[ Οδηγίες προς ναυτιλλομένους Προσοχή ! Μην αφήσετε καμιά παγωνιά να μετατρέψει το υδάτινο εντός,  σε κράσπεδο...Μείνετε Απελπιστικά Θάλασσες ]






Κυριακή 8 Ιανουαρίου 2017

Αδιαπραγμάτευτη Συννθηκολόγηση




Πέταξε το προδιαγεγραμμένο ντύμα
και προχώρησε ίσα
ως την κυμματοκρατούσα θάλασσα

Στην ιερή των κυμάτων καμπυλότητα
με θεριεμένη ανάσα
ξόρκιζε το αρχέγονο  ακούσιο ντύμα
μιας αιώνιας συναλλαγής
κι αυτό γινόταν πέπλο
ανεξέλεγκτων υδάτινων βουλών
ωσάν απομεινάρι προαναγγελθείσας
ενυπόγραφης συνθηκολόγησης
 
Κι έμειναν έτσι
αντικριστά
με πυρωμένα μάτια και διαθέσεις
στην απεραντοσύνη μιας αρένας
δυνάμεις ισάξια παλλόμενες
σε ανάσες αερικές ν' αναμετριούνται 
ώρα πολύ και χρόνους άλλους τόσους
μ' αγέρωχα κι αντικριστά γινάτια

Περιφρονώντας
των καιρών τις ενθρονίσεις
με μια αδιάντροπη γύμνια
αιχμηρή μα πειστική
αβάσταχτα των καθωσπρέπει, αυθεντική
ενδύοντας, η άλλοτε γδύνοντας
η μια την άλλη
με πέπλα και υφάδια 
αρχέγονων συναλλαγών
αόρατα των άξιων στεγανών οφθαλμών
και των ταπεινά τυφλωμένων, οπτασίες λατρεμένες 

Λευτερωμένες
μιας ανεπίτρεπτης συμβατικότητας

Απαλλαγμένες
μιας απαράδεκτης συνθηκολόγησης

Δέσμιες
μια διασταλτικής γύμνιας, 
μιας αδιαπραγμάτευτης αυθεντικότητας

_________________________________________

(c) Ευαγγελία Χατζηδάκη
     Έργο Τμήμα από το "Burst" [Λάδι & Ακρυλικό]
......................

Η ζωγραφική, είναι μια ιδιόμορφη μορφή έκφρασης. Συχνά ακατανόητη των πολλών, ακόμη συχνότερα ακατανόητη και του ίδιου του δημιουργού! 
Προδιαγράφοντας μια πορεία απαιτητικά και ανικανοποίητα μοναχική, σχεδόν πάντα  σπρώχνει τον ίδιο τον δημιουργό, πέρα από τις διαθέσεις των χρωμάτων που αντιλαμβάνεται να τον περιβάλουν εξωτερικά, τις οποίες εναλλάσσει αδιαπραγμάτευτα, και τις πολύ εσωτερικές και μύχιες δυναμικές του, που είναι επιφέρουν και τις δυσκολότερες και πιο επίπονες εναλλαγές στον ίδιο.

Ακριβώς για τούτο το λόγο θαρρώ, πως η τέχνη τούτη, όπως ίσως και οι υπόλοιπες, πέρα των όσων έχουν ήδη ειπωθεί, αποτελεί μια "αρένα", όπου δημιουργώντας καλείσαι να "δεις" τόσο έξω, όσο και μέσα σου. Τόσο με την κατανόηση της παραδοχής, όσο και με αυστηρότητα της εξέλιξης.

Η μαγεία που θα χρεώνω πάντα σε τούτη την τέχνη; Μέσα από τη επιβολή μιας αυστηρής αρένας, για οφθαλμούς τυφλωμένους, επιβάλει την επέλαση περισσότερων αισθήσεων, αντιλήψεων, αποδοχών! Τόσο του περιβλήματος , όσο και του εσωτερικού γίγνεσθαι. Σε μια δυναμική, ξεκάθαρη, ευέλικτη μα αδιαπραγμάτευτη τελικά, συνθηκολόγηση!