Δευτέρα 31 Οκτωβρίου 2016

Prayer



I wished for a prayer
up above the sleeping souls
high up in the darken night skies
besides flames of an everlasting burst
...........................................

Core of the earth, purple deep
fire of the thunder, of pure gold

Breath of the Gods
turning into breezing of the universe

Ματωμένο υφάδη πυρήνα της γης
και υπόγειων αναδεύσεων ιερό καθαρτήριο

Γάζα τ'ουρανού χρυσή
και της ομορφιάς των πάντων αφύπνηση

Ηούς πύρινη βούληση
και των πρώτων ωρών φως πρωτόγεννο

Των ανθρώπων το γκρίζο πέπλο
κατασπάραξε σε πορφύρα
των θαλασσών το σκοτεινό βυθό
εξάτμισε σε φλόγες
και των πλεούμενων πανιών το λίκνισμα
ταξίδευε σε θάλασσες ακύμαντες

I wished upon a prayer
high above the sleeping souls

and there it stands
the clarity of a deepest will

Waves of purple gold
tearing apart the human veils of  blindness
Winds of inner truth
sailing in enlightened seas of souls' purity
__________________________________

(c) Ευαγγελία Χατζηδάκη
      Τμήμα Έργου "Ετσι Ξαφνικά" (Λάδι /Ξύλο/Μέταλο)

      Η ζωή θα παραμένει ότι αντιλαμβανόμαστε
ότι βλέπυμε όταν κοιτάμε, από την πλάση γύρω μας 
      σχεδόν πάντα επιρεασμένο από τις ίδιες τις επιλογές μας, 
αξιζει να είναι κάτι όμορφο!








Τρίτη 25 Οκτωβρίου 2016

Ένα Παιχνίδι - Εμείς





Θα παίξουμε ένα παιχνίδι

Θα κρυφτείς
στα διάφανα χνάρια
των φτερών της πεταλούδας

Εγώ θα κάνω πως
δεν εντοπίζω 
το σάλεμά της το βασιλικό

Κι αυτή θα κάνει πως
δεν ενοχλείται
από της κρυψώνας το αναμφισβήτητο

Θα παίξουμε ένα παιχνίδι

Θα κρυφτώ
στο ακατάστατο σάλεμα
των τεκτονικών πλακών μιας γης

Εσύ θα κάνεις πως
δεν καρτερείς 
την σθεναρή σεισμική  τους δόνηση 

Κι αυτό θα κάνει πως
δεν ανασαίνει
της αναμονής το αναπόφευκτο

Θα παίξουμε ένα παιχνίδι

Άγνωστοι εμείς
με παλάμες εφαπτόμενες
των διάφανων φτερών της πεταλούδας

Αγρίμια εμείς
με ακρίβεια παλλόμενοι
σε τεκτονικών πλακών τις διαστολές και διαστολές

Ω, εμείς
σε διάφανα φτερά άποικοι ξέμπαρκοι

Ω, εμείς
σε τεκτονικές κινήσεις κρίκοι συνδετήριοι

Θα παίξουμε ένα παιχνίδι
μέχρι να τελειώσει 
θα έχουμε βρει ένα βασιλικά τεκτονικό "εμείς"

_______________________________________

(c) Ευαγγελία Χατζηδάκη

 

Κυριακή 23 Οκτωβρίου 2016

Χρώμα




Σωστό χρώμα
δεν λογά ο ουρανός
αναδιπλώνεται
χαρίζοντας εαυτόν σε νεφελών
ταξίδια

Σωστό χρώμα
 μήτε το κύμα δε λογά
παραδίδεται
χαρίζοντας εαυτόν σε ανέμων
στροβιλισμούς

Μα σαν η ψυχή
το σωστό χρώμα λογιστεί

Ως στα πέρατα 
σε μια αντανάκλαση
ουρανών το άχραντο σώμα
και κυμάτων την ανελέητη δυναμική
προσφέρει
επισφραγίζοντας εαυτόν σε ζωή

______________________________________
(c) Ευαγγελία Χατζηδάκη
Τμήμα από έργο Λάδι σε καμβά









Τετάρτη 5 Οκτωβρίου 2016

Της Γης το Χρώμα

 


Κύμα
Νεφέλη


Δεν μένω πολύ
Ποτέ δεν μένω πολύ
Πάντα τόσο όσο αλήθεια


Φύλλα
Χιόνι
Πέταλα


Ένα ντέφι
καταμεσής της φυλλωσιάς
Ένα νυστέρι
κατάσαρκα της συνήθειας


Θρόισμα
Ανεμώνη
Στάχυ


Εποχή εγώ, περνώ
και φύλλο , πέφτω
και νεφέλη, ταξιδεύω


Ψίθυρος
Χαμόγελο
Θλίψη


Όπου μείνω
δική μου γη λογώ
αβίαστη πατρίδα μου
αλήθεια μου, η ομοούσια 

___________________________

(c) Ευαγγελία Χατζηδάκη
      Έργο "Της  Γης το Χρώμα" [λάδι & ακρυλικό]