Ακροβάτης πάνω από το Χάος [Ανθρώπινα Δικαιώματα]

 

Christian Schloe

"Human Rights" ....what a script indeed...

We are so marvelous in inventing "scripts" to fit our best concept of our-inner selves, aren't we....

-----------------------------------------------------------------------
"Μια Φλόγα είναι η ψυχή του ανθρώπου· ένα πύρινο πουλί, πηδάει από κλαρί σε κλαρί, από κεφάλι σε κεφάλι, και φωνάζει: «Δεν μπορώ να σταθώ, δεν μπορώ να καώ, κανένας δεν μπορεί να με σβήσει!
................................................................................
Κι ολομεμιάς ο ρυθμός της γης γίνεται ίλιγγος, ο χρόνος εξαφανίζεται, η στιγμή στροβιλίζεται, γίνεται αιωνιότητα, το κάθε σημείο — θες έντομο, θες άστρο, θες Ιδέα· γίνεται χορός."

Καζαντάκη/ Ασκητικη
____________________________________

Μιλάμε για ανθρώπινα δικαιώματα, αλλά....

Αλλά νοιώθουμε τυχεροί που δεν γεννηθήκαμε , εντελώς τυχαία στη Συρία...

Αλλά αισθανόμαστε ιδεολόγοι, γιατί γεννηθήκαμε σε τόπους, που οι προγενέστεροι, έστησαν ένα μεγαλείο, στο οποίο κρεμιόμαστε,  κι ας έχει αυτό πια εκλείψει η τσαλακωθεί...

Αλλά κραυγάζουμε ποδοπατημένοι, γιατί μια "κρίση" ήταν ικανή να μας καταστήσει "αναπληρωματικούς στον πάγκο", τόσο στην αισθαντική μας, όσο και στις ανθρώπινες σχέσεις κατ' επέκταση, σε αντιδιαστολή με προγενέστερες γενιές που έζησαν με ένα αξιοζήλευτο αξιακό και ιδεολογικό σύστημα , υπό ασύγκριτα δυσμενέστερες συνθήκες...

Αλλά προσπερνούμε με την "υπέρμετρη" ιδεολογική συμπόνια μας, πάντα από τον σε όποιο βαθμό "πολυτελή" τρόπο καθημερινότητας μας,  τον ξέμπαρκο μετανάστη, αυτόν που  ερήμην της βούλησης του και της ψυχής του, βρέθηκε περιπλανώμενος, γεωγραφικά, ανάμεσα σε όλους εμάς τους καθωσπρέπει περιπλανημένους ψυχολογικά, ιδεολογικά, και αξιακά....

Αλλά περιμένουμε μια ευκαιρία "παρασκευγιάτικης αγοράς" για να προσκυνήσουμε την ύλη, και να καταλύσουμε την κρίση και το πνεύμα, την συμπόνια και τον όποιο ορθολογισμό.... 

Αλλά χαιρόμαστε που όλοι οι πραγματικά έχοντες ουσιαστικά καταπατημένα δικαιώματα, δεν μας αφορούν ουσιαστικά, είναι κάπου "αλλού", και χαιρόμαστε που μπορούμε κι εμείς να δηλώνουμε αδικημένοι μιας "κρίσης" , την οποία, με πολλαπλούς τρόπους, όχι μόνο δημιουργήσαμε , αλλά και διαιωνίσαμε και συνεχίζουμε...

Αλλά....
........................................................................................................

Και φυσικά, όπου μαζεύονται πλεοναστικά τα "αλλά" , η όποια θετική πρόθεση αναιρείται...
Κι όμως, η ανθρώπινη σοβαρότητα και σεβασμός στο δικαίωμα και του λιγότερου ευνοημένου, υπάρχει ακόμα, σε πείσμα των καιρών και της βολικότητας, κι αυτό μας κάνει ακόμα να παραμένουμε "Άνθρωποι"...

Ίσως λοιπόν τούτη η συμβολική μέρα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, να είναι μια καλή στιγμή να λογιστούμε ξανά την θέση μας, την ευθύνη και τη στάση μας, μέσα στο ευρύτερο οικοδόμημα τούτης της μορφής ζωής, έστω σε ένα μικρό βαθμό, έστω σε ένα επίπεδο, έστω με κάποιο δυνατό για εμάς τρόπο...

Ανθρώπινα δικαιώματα...

Τα έχουμε Όλοι! 

Από τον μετανάστη, ως τον έχοντα πατρίδα, από τον έχοντα ευημερία, ως τον γυρεύοντα καταφύγιο, από τον χαρούμενο, ως τον αναζητητή γαλήνη...

Ανθρώπινα δικαιώματα...

Τα έχουμε Όλοι! 

Και κάθε ρωγμή, κλυδωνίζει ένα συμπαγές σύστημα διαβίωσης ... 
...............................................................................................

Θα ήταν άδικο να μην αναφερθώ και στα υπόλοιπα,αυτά στον αντίποδα του λογισμού...

Σαφώς και συμπονούμε,
...αλλά πιεζόμαστε από άτακτα μεταναστευτικά κύματα που καλούμαστε να υποστηρίξουμε μέσα σε ήδη πιεσμένες και ανοργάνωτες κοινωνίες, υπό ανεργία, οικονομικές δυσμένειες, ελλειπή ασφάλεια, αξιακές ανακατατάξεις....

Σαφώς και έχουμε την πρόθεση στήριξης των μη ευνοημένων....
...αλλά, ερήμην ενός οργανωμένου συστήματος μεταξύ Κρατών Μελών μιας Ευρωπαϊκής Ένωσης...

Σαφώς και επιλέγουμε την ελευθερία, έναντι της αστυνόμευσης...
...αλλά τρομάζουμε, όταν θρηνούμε θύματα τρομοκρατίας, είτε αυτά μετριούνται στη μακρινή Αμερική μιας 11ης Σεπτέμβρη, είτε αυτά περισυλλέγονται κάπου στην γειτονική Γαλλία, είτε η απειλή γενικεύεται σε ένα ευρύτερα γεωγραφικό χώρο...

Σαφώς και υπερασπιζόμαστε τα Δικαιώματα των Ανθρώπων...
...αλλά είναι οδυνηρά αδύνατον να διακρίνουμε πότε αυτά δεν καταπατούν τα δικά μας δικαιώματα, στην εκπαίδευση, την ιατροφαρμακευτική περίθαλψη, την εργασία, την αξιοπρέπεια και την ασφάλεια ...

Αυξανόμαστε, οι πόροι λιγοστεύουν, και τότε....

απλά, είναι δύσκολο να ξεχωρίσεις το αγαθό από τον δαίμονα, αφού και τα δύο, αποτελούν απ' αρχής το πιο δεδομένο, αχώριστο ζεύγος που ζει εντός της ανθρώπινης φύσης.....
______________________________________________________________________
Ευαγγελία Χατζηδάκη


Ο καμβάς μου, ήρεμα με καρτερούν στον πάγκο, και σας χαιρετώ...
Μα για σήμερα θαρρώ αρμόζει μια άλλη οπτική, ενός δυνατού και παγκόσμια καταξιωμένου πατριώτη...
Ενός αυθεντικά κουζουλού Κρητικού! Του αιώνιου "Ακροβάτη πάνω από το Χάος" !!! 
Σας αφήνω στο λόγο του Καζαντζάκη...

Αρχέγονη Συμμετρία

Να περπατείς τη θάλασσα

άχρηστο 

αν θάλασσα δεν γίνεσαι

Να αναπολείς τη νεφέλη

άσκοπο

αν πορεία στην κίνηση της δεν γίνεσαι

Στη θάλασσα, 

θάλασσα αρμυρή να γίνεσαι

Στο σύννεφο

πορεία τ' ανέμου να χαράζεις

Ωσάν 

της γεωμετρίας του σύμπαντος

την ιερά αρχέγονη συμμετρία

στις πολιτείες σου εντός

θ' αναγνωρίζεις 

τις αιχμές της ψηλαφώντας 

__________________________

(c) Ευαγγελία Χατζηδάκη

Fine Lines

Beware

of the fine lines

horizon leaves as it's going down

the darkened frame of sea

just a fine merge of deeply opposites within

Beware

of the fine alteration

existence leaves as it's going released

in the authentic frame of ego

just a fine shaping of all authentic values

Just a formation of 

Fine lines

in a painting of 

Life Line

____________________________________

(c) Evangelia Hatzidaki

    Part of "Fine Lines" [oil on canvas]

_____________

Συχνά περιδιαβαίνοντας τις εποχές, αλλάζουμε, αντιλαμβανόμαστε διαφορετικά, τόσο τον κόσμο που μας περιβάλλει όσο και τον ίδιο τον εαυτό μας μέσα σε αυτόν, μέσα από την ολοένα συνεχιζόμενη και αδιάκοπα μεταβαλλόμενη διαδρομή της ζωής. Κι είναι οι αχνές έως οριακές γραμμές που όσο οι καιροί προχωρούν αντιλαμβανόμαστε αθροιστικά οι ίδιοι...

Από τα αδιόρατα κοινά η και αποκλίσεις των μέσα μας κραυγών, έως τους κρίκους μιας περίπλοκης αλυσσίδας, στην οποία αναριχούμαστε επιλέγοντας - συχνά θολά η και τυφλά εντελώς- τους κρίκους αφής, που με τις κατευθύνσεις τους θα μας οδηγούν σαν το νερό μέσα στο αυλάκι της προσωπικής μας ροής, ως τον προορισμό μιας πολυεπίπεδης γονιμότητας.

Και ίσως τυχεροί να είναι αυτοί που έυκολα ηρεμούν σε ένα συμβατό σημείο, μα ενδιαφέροντες, θα μένουν αυτοί που θα ταλαντωθούν ως την ισορροποία τους με θετική πρόθεση, διάθεση και έργα..

Αισθήσεων & Παραισθήσεων Χάος

Και προσκύνησα

του χάους το στιβαρό οικοδόμημα 
τίμημα ανεκτίμητο 
αισθήσεων και παραισθήσεων

Στροβίλισμα,

σε τροχιά ορμητικής διαφυγής

του χρόνου η μηδαμινή αναλογούσα στιγμή

των τεθλασμενων κύκλων γη

και των ατελείωτων ουρανών κάλεσμα

αιώνιο

η δέσμια περιστροφική παλινδρόμηση

στων καιρών την αφόρητη καμπυλότητα

Και ύμνησα

των Καιρών το χρυσάφι, ως μετουσίωση στόφας ιερής

Ταξίδι,

αυτό, το Αιώνιο

εγωκεντικής περιστροφής αναίρεση

σε ορμητικής δυναμικής τον τέλειο δέσμιο κύκλο

Εκεί,

στους αιώνες κτήμα μου, η απόλυτη επίγνωση
αισθήσεων μαζί και παραισθήσεων
του ομητικού κύκλου της ζωής

________________________

(c) Ευαγγελία Χατζηδάκη

Εργο "Καρουζέλ" [λάδι & ακρυλικό]

Prayer

I wished for a prayer

up above the sleeping souls

high up in the darken night skies

besides flames of an everlasting burst

...........................................

Core of the earth, purple deep

fire of the thunder, of pure gold

Breath of the Gods

turning into breezing of the universe

Ματωμένο υφάδη πυρήνα της γης

και υπόγειων αναδεύσεων ιερό καθαρτήριο

Γάζα τ'ουρανού χρυσή

και της ομορφιάς των πάντων αφύπνηση

Ηούς πύρινη βούληση

και των πρώτων ωρών φως πρωτόγεννο

Των ανθρώπων το γκρίζο πέπλο

κατασπάραξε σε πορφύρα

των θαλασσών το σκοτεινό βυθό

εξάτμισε σε φλόγες

και των πλεούμενων πανιών το λίκνισμα

ταξίδευε σε θάλασσες ακύμαντες

I wished upon a prayer

high above the sleeping souls

and there it stands

the clarity of a deepest will

Waves of purple gold

tearing apart the human veils of  blindness

Winds of inner truth

sailing in enlightened seas of souls' purity

__________________________________

(c) Ευαγγελία Χατζηδάκη

      Τμήμα Έργου "Ετσι Ξαφνικά" (Λάδι /Ξύλο/Μέταλο)

      Η ζωή θα παραμένει ότι αντιλαμβανόμαστε

ότι βλέπυμε όταν κοιτάμε, από την πλάση γύρω μας 

      σχεδόν πάντα επιρεασμένο από τις ίδιες τις επιλογές μας, 

αξιζει να είναι κάτι όμορφο!

 

Ένα Παιχνίδι - Εμείς

Θα παίξουμε ένα παιχνίδι

Θα κρυφτείς

στα διάφανα χνάρια

των φτερών της πεταλούδας

Εγώ θα κάνω πως

δεν εντοπίζω 

το σάλεμά της το βασιλικό

Κι αυτή θα κάνει πως

δεν ενοχλείται

από της κρυψώνας το αναμφισβήτητο

Θα παίξουμε ένα παιχνίδι

Θα κρυφτώ

στο ακατάστατο σάλεμα

των τεκτονικών πλακών μιας γης

Εσύ θα κάνεις πως

δεν καρτερείς 

την σθεναρή σεισμική  τους δόνηση 

Κι αυτό θα κάνει πως

δεν ανασαίνει

της αναμονής το αναπόφευκτο

Θα παίξουμε ένα παιχνίδι

Άγνωστοι εμείς

με παλάμες εφαπτόμενες

των διάφανων φτερών της πεταλούδας

Αγρίμια εμείς

με ακρίβεια παλλόμενοι

σε τεκτονικών πλακών τις διαστολές και διαστολές

Ω, εμείς

σε διάφανα φτερά άποικοι ξέμπαρκοι

Ω, εμείς

σε τεκτονικές κινήσεις κρίκοι συνδετήριοι

Θα παίξουμε ένα παιχνίδι

μέχρι να τελειώσει 

θα έχουμε βρει ένα βασιλικά τεκτονικό "εμείς"

_______________________________________

(c) Ευαγγελία Χατζηδάκη

 

Χρώμα

Σωστό χρώμα

δεν λογά ο ουρανός

αναδιπλώνεται

χαρίζοντας εαυτόν σε νεφελών
ταξίδια

Σωστό χρώμα

 μήτε το κύμα δε λογά

παραδίδεται

χαρίζοντας εαυτόν σε ανέμων
στροβιλισμούς

Μα σαν η ψυχή

το σωστό χρώμα λογιστεί

Ως στα πέρατα 

σε μια αντανάκλαση

ουρανών το άχραντο σώμα

και κυμάτων την ανελέητη δυναμική
προσφέρει

επισφραγίζοντας εαυτόν σε ζωή

______________________________________

(c) Ευαγγελία Χατζηδάκη
Τμήμα από έργο Λάδι σε καμβά

Της Γης το Χρώμα

 

Κύμα

Νεφέλη

Δεν μένω πολύ

Ποτέ δεν μένω πολύ

Πάντα τόσο όσο αλήθεια

Φύλλα

Χιόνι

Πέταλα

Ένα ντέφι

καταμεσής της φυλλωσιάς

Ένα νυστέρι

κατάσαρκα της συνήθειας

Θρόισμα

Ανεμώνη

Στάχυ

Εποχή εγώ, περνώ

και φύλλο , πέφτω

και νεφέλη, ταξιδεύω

Ψίθυρος

Χαμόγελο

Θλίψη

Όπου μείνω

δική μου γη λογώ

αβίαστη πατρίδα μου

αλήθεια μου, η ομοούσια 

___________________________

(c) Ευαγγελία Χατζηδάκη

      Έργο "Της  Γης το Χρώμα" [λάδι & ακρυλικό]

Κατά Συρροή

The Dancers

Ώρες
τις νιώθεις, σε διαπερνούν

σε χλευάζουν,

κι εσύ τις ανασαίνεις δίχως επιλογή

Ήμερα θεριά

που

τρέχουν θαρρείς όλα εκεί όξω

όξω από σένα

ώρες

εποχές

ανάσες

λέξεις

ζωή

πάντα βιαστικά 

πάνω στις  ψηλοτάκουνες τους

ανασφάλειες

και τις απόκρημνες αμφισβητήσεις τους

Πάντα ο γρίφος

Υπαινιγμός ζωής αδιόρατος

Ψίθυρος κρότου εκκωφαντικός

Απλά

ένας κατά συρροή έρωτας

Κατά συνθήκη
μια κατά συρροή στιγμή 
δίχως χρόνο

__________________________________

(c) Ευαγγελία Χατζηδάκη

Εποχές, Καιροί και Χρόνοι.....
Η εναλλαγή!
Το ξεκίνημα, το Καινούριο! Το καθάριο!
Μήνες...

 Με μια απίστευτη συνέπεια, θα αλλάζουν πάντα και τούτη η εναλλαγή, μέσα στην φαινομενική της τακτικότητα, και χάρη στην ελλειπτικά ανθρώπινη και βιαστική αντίληψη μας, θα μοιάζει πάντα με ένα σχήμα. Κάψα, βροχή, χιόνι, άνθιση...και πάλι από την αρχή σε ένα "παιχνίδι" επίσης φαινομενικής ανακύκλωσης. Κάτι σαν της νεφέλης το νερό σύννεφο-βροχή- θάλασσα - εξάτμιση - βροχή...

Όμως αν με κάποια αισθητήρια, καταφέρεις να δεις όλους του κλυδωνισμού του κύκλου, συνειδητοποιείς, πως ακόμα και οι εποχές και οι μήνες που με ευκολία ονοματίζουμε, ζουν , έρχονται, φεύγουν, ξαναέρχονται, με την αδιόρατη σχεδόν μοναδικότητα τους ο καθένας. Με την πολύ ιδιαίτερη υπογραφή τους. Με την δική τους αύρα και χρώματα. Με τις δικές τους αιχμές η χάδια. Με το πολύ ιδιαίτερο τους αποτύπωμα!

Και τούτη η ιδιαιτερότητα, πόσο μοιάζει τελικά και με τους ανθρώπους, τις καταστάσεις, με το ευτελές ορατό και με το βαθύ αόρατο, που βρίσκεται σε μια μόνιμη εναλλαγή μέσα μας! 
 

Οι μήνες θα συνεχίσουν του κύκλου τους τα γυρίσματα, μα καθένας τους θα είναι τόσο ιδιαίτερος, τόσο φωτεινός, τόσο έγχρωμος, όσο θα είναι κι η ικανότητα της πολύ προσωπικής μας αντίληψης!

Όχι, η μαγεία μιας αλλαγής σπάνια έχει αξία όταν συντελείται εκτός μας!  Το  αυθεντικό Χρώμα, συντελείται μέσα μας!

Από καρδιάς, η ευχή, ένας όμορφος μήνας Οκτώβρης!