Crack of Time

Alas

I tasted the air

underneath inner demand

Alas

I drank its freedom

seducing the holy space within

It only

took one word

to unlock all damons away

It only

took one life

to create the perfection of a redeem

Alas

crashed word

of golden sword

Alas

its redeem

in silver realm

Keys 

in 

holy space 

in a crack of time

________________

(c) Evangelia Hatzidaki

Painting: Part of "Redeem" (Acrylic & oil)

Inner God [ Bee & Nectar ]

I walked

the thin line of silence

Καιρών καρποί

αισθήσεις μου, 

που της ζωής το ανελέητο όνειρο

ιστορικά μέσα μου καταγράφουν

I chased

the sound of thin lines

Θεών νέκταρ

πάθη μου

που ωσάν αλήθειας, το ζοφερό κρασί

στις φλέβες διαχέεστε

and

once rest on my flesh

I shaped my voice

capturing

the thin mist of line

amongst

ideal theory and real crash

Τ' όσιο μείγμα 

ονείρου και αλήθειας

ζόφου και αγαλλίασης, ροή στο αίμα

ίσαμε τους θεϊκούς πυλώνες της ψυχής

A pure thin

touching point

amongst

the bee and the nectar

amongst

the knife and the parts

creating

the inner God himself!

Και το γεύτηκα

το μέσα μου θεό μεθώντας!

_______________________

(c) Ευαγγελία Χατζηδάκη

[ ...για τις όμορφες μέλισσες

& για την ζωή, που στην υπέρβαση των ορίων της,

ανασταίνει το μέσα θεό ...]

Άγρια Αρμονία [Φάρος]

[Σ' έναν άλλο ωκεανό, όπου η λάμψη ξεσπάει

 Γαλανό, φωτεινό, βαθύ σαν την παρθενιά,

 Πες μου, η καρδιά σου καμιά φορά πετά....]

Φάρος

καταμεσής του αρχιπελάγου

αγέρωχη βαθιά πινελιά

ο τρούλος του ο πορφυρός,

αδιάβλητος, ανέγγιχτος, λες και περιγελά

μιας ξεδιάντροπης νυχτιάς

τον μαβή ουράνιο θόλο,

λες και με περίσσια αρχοντιά,

μιας άβατης αντάρας την καταχνιά περιφρονεί.

[ Η θάλασσα, η πλατιά θάλασσα, τους μόχθους μας παρηγορεί

  Ποιος δαίμονας προίκισε τη θάλασσα, βραχνή τραγουδίστρια

  Που συνοδεύει το πελώριο αρμόνιο των αγριεμένων ανέμων..]

Κύμα

ολόγυρα του Φάρου

άθικτη, ρέουσα αγκαλιά

οι αφρισμένες απολήξεις των ορμών του

ασυγκράτητο, ολοζώντανο υδάτινο ολοκαύτωμα

στ' αγέρωχο του φάρου, θαρρείς σμιλεύει

ενός εξαίσιου χορού την αρμονικότερη φωτιά,

λες και με μια μακάρια δύναμη

ενός μυσταγωγικού σμιξίματος, μια αρμονία αναδεύει

[Πόσο είσαι μακριά, μυρωμένε Παράδεισε,

 Όπου κάτω από ένα φωτεινό γαλανό, όλα είν' αγάπη και χαρά

 Εκεί, καθετί που κανείς αγαπά ειν' άξιο ν' αγαπηθεί,

 Εκεί, η καρδιά πνίγεται μεσ' την καθαρή ηδονή...]

..........

Λευκό σπασμένο της ζωντανής αντάρας

Μπλάβο, μαβί της μύχιας νυχτιάς 

Κόκκινο, βαθύ της καρδιάς

Ένας Φάρος

Ένα Κύμα

Μια Άγρια Αρμονία

_________________

(c) Ευαγγελία Χατζηδάκη

Παρενθετικά, Baudelaire [Moesta Et Errabunda]

Ο απίστευτος Φάρος, Porto/Portugal

η μουσική αναπόσπαστος ύμνος 

από τον Χατζηδάκη & τον Θηβαίος

[ ....Εκεί, καθετί που κανείς αγαπά ειν' άξιο ν' αγαπηθεί,

 Εκεί, η καρδιά πνίγεται μεσ' την καθαρή ηδονή...Εκεί!]

  

Φως Στα Έγκατα Της Ψυχής [Νανούρισμα]

Του Φεγγαριού παρήγγειλα

άνεμο απ' τη φωτιά του

Και του Ήλιου του Ηλιάτορα

χρυσάφι απ' τα φτερά του

Στ' άπατα βάθια της καρδιάς

και στης ψυχής τ' αλώνι

να σου σταλάζουνε το φως

να θεριεύει, να σε ζώνει

Χαρά σ' εκείνη την ψυχή

π' άξια σμιλεμένη

Φεγγάρια αρματώνει αλαργινά

στις φλόγες τους λουσμένη

Κι άξια εκείνη η καρδιά

που Ήλιους ανταμώνει

ωσάν το αίμα ανεντρανά

κι έρωτα ξεσηκώνει

Λάμψη ιερή και όσια

μ' αγάπη κεντημένη

Πυρά χρυσή σε πέλαγα

πάθους ταξιδεμένη

Στσ' άβατες λίμνες των ματιών

βάλσαμο και κανέλα

και στης καρδιάς τη ταραχή

απάνεμο πηγαινέλα

Παρήγγειλα και του Θεού

φως Φεγγαριού και Ήλιου

Νανούρισμα να γίνουνε

στου ύπνου σου τη σαγήνη

όσο η νυχτιά θε να  κεντά

του νου σου τη γαλήνη

______________________

(c) Ευαγγελία Χατζηδάκη

[ ...θέλει πολύ βαθιά ψυχή, για να χωρά φως Φεγγαριού και Ήλιου ως τα έγκατα της! ]

CleaR WaTeR

On the verge of crime

one's damons invincible

On the edge of choice

one's angels convincing

In the comprehasion 

of a preciousness simplicity

all the gratefullness of Life

There it all stands

right behind the misty myth

in a clear water calmed by the seasons

Eve's Own Paradise

______________________________________

(c) Evangelia Hatzidaki

....................

[....or else, change it or leave it!

Η Ζωή, είναι ένα μεγάλο δώρο από μόνη της. 

Το μόνο μεγαλύτερο, αντάξιο της, η Επιλογή της!

Η επιλογή του τι είμαστε οι ίδιοι, και τι επιλέγουμε από αυτήν να αρμόζει!

Ίσως γιατί οι επιλογές μας, σε ανθρώπους, καταστάσεις, συναισθήματα , και έργα τελικά, δεν είναι παρά αυτό που οι ίδιοι, με ακέραια η λανθασμένα κριτήρια έχουμε επιλέξει, επιτρέψει, ανεχτεί η υποστηρίξει! 

Τη ζωή, δεν την πετάς! Τη σέβεσαι! 

Τη ζωή δεν την κρίνεις. Την αλλάζεις, την γεύεσαι, κρατάς η αφήνεις, παραδέχεσαι η παραμυθιάζεσαι, η απλά - για να μιλήσω σαν ζωγράφα - την κάνεις τον πίνακα, μέσα στο οποίο επιλέγεις την ποιότητα σου! 

Till again, keep the feet on the ground, Paint Life as you deserve, and never give up wishing for the stars!!!]

Άχραντο Κλειδί [ Άνοιξη Πύλη του Θέρους]

Στου θέρους την αδιάβατη πύλη,

κλειδί άχραντο

Και στης μυγδαλιάς την μυρωδιά,

τόνος στερνός

Κι ως του πελάγου, το χαρωπό το κύμα,

ένας άνεμος πλοηγός

Κι όλα μαζί,,

ας ήταν 

ωσάν συναθροίζονται 

σε δείπνο μυστικό 

και των ανθρώπων κρύφιο, 

ανάσες του γιαλού αλμυρά, αναδευόμενες

απ' τ' άπατου βυθού τα σπλάχνα 

ως τ' ουρανού την μιαν ανέσπερη φέξη

κι από τ' άνυδρο δάκρυ του τρελού

ως του θέρους την μια αχνή πορφύρα 

στο πιο στερνό σούρουπο

Σε εποχή επτασφράγιστη

κλειδί άχραντο

και σε δίψα θεική, 

ροή και οίνος αισθήσεων 

στ' ουρανού τ' όσιο δισκοπότηρο

Στου θέρους

την αιώνια διαδρομή

_____________________________

(c) Ευαγγελία Χατζηδάκη

      Έργο: "Ανάδευση" [Λάδι]

O Chopin, γράφει μια απίστευτη μελωδία, για τούτη την Εποχή!

Γιατί...

Εποχές

είναι ότι αισθάνεσαι από αυτές, με όλες τις αισθήσεις ζωντανές!