"Μια θάλασσα εκεί
μια θάλασσα εδώ σιμά μου..."
Ανασαίνω
φωτιά ανασαίνω
από τ'ουρανού το φλογισμένο στέριωμα
σε ώρα μυστικά ιερή
ωσάν υποκλίνεται
στου κυπαρισιού το ανελέητο βάθος
Και πήρε τότε να βάφεται
όλο πιότερα η πλάση
όσιου έρωτα βαθύ την απαρχή υμνώντας
από τις οριακές κορυφογραμμές
ως της καρδιάς το θείο κύμα
"Κοίτα,
κοίτα πως βάφτηκε το δείλι..."
Και ένα με τα πετούμενα
ουρανού φλογισμένου
κι εγώ
την ταπεινότητα της ύπαρξης μου
ψηλά,
σε διάπυρο ορίζοντα ελευθερώνω
μηδέ ικέτιδα, μηδε αφέντρα, μηδέ καν άνθρωπος
μόνο χρώμα,
μόνο τούτο να γίνομαι
χρώμα ύνμιστικό και αιμάτινο της ζωης
που τις φλέβες διατρέχει,
ως της καρδιάς τον πιο μύχιο παλμό
της ζωής την αιώνια εξίσωση
επιλύοντας
"..............."
Κι αχόρταγου παλμού ζωής
το άγιο και άγριεμένο προσκύνημα
από της παλάμης το ηλεκτοφόρο κελί
με χίλιες αισθήσεις νιόφερτες
αίσθηση
να λαμπαδιάζει ωσάν το κύμα της θαλλάσης
κατακαίγοντας κάθε άγονη γραμμή,
ως της βαθύτερης συναίσθησης
το μυρωμένο χάδι
Σφάληξα τα μάτια
αννασαίνοντας βαθιά ως τα κατάβαθα της ψυχής
πλάι στο κύμα τ' αρμυρό,
στου δειλινού το πολύτιμο βάμμα,
μια αδιαπραγμάτευτη επισφράγιση
της αβάσταχτης επέλασης της Άνοιξης,
Εσένα
______________________________________________________
[c] Ευαγγελία Χατζηδάκη
Φωτογραφία: Δείλι στο Νότο, Απρίλης 2018
Μουσική: Φαραντούρη & Θεοδοράκης,
σε ένα πραγματικά απίστευτο στίχο & μελωδία
Βασίλης Σταυρακάκης και Ψαρογιώργης
απλά λατρείες Κρητικές! [.....]
.....την Άνοιξη, λέει ο Οδυσσέας , αν δεν τη βρείς ...την Δημιουργείς!
Εγώ λέω, πως κάποιες ψυχές όμορφα και πεισμομένα δυνατές κι αισθαντικές, την κουβαλάνε με τόση δυναμική και τόσο απύθμενο πείσμα, που πείθουν ακόμα και τους Χειμώνες, να την.... κυοφορήσουν....
....κι είναι αυτοί που, πείθουν ακόμα και την πλάση, να συναινέσει με ένα βαθύ πορφυρά έγχρωμο ύμνο, Ζωής & Έρωτα!





Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου