Κυριακή 22 Οκτωβρίου 2017

Δίχως Περιστύλια




Καθώς τα περιστύλια
ένα ένα 
γκρεμιζόταν

τα τείχη του Καβάφη
φάνταζαν 
-ακόμα κι αυτά-
 μυθοπλασία ζηλευτή του νου

αισχρά αυτοσχέδια
ανόσια οξυγόνωση του ανυπόστατου

 αυτάρεσκα ετοιμόροπα 
κρυψώνα της αλήθειας του ανθρώπου

αυτόνομα παλλόμενα
σενάρια προβολής
πάντα στον κατάλληλο θεατή

Ασφυξία

Δεν αρκούσε 
πια χειροκρότημα κανένα


Πέταξε τα ρούχα
ξέπλυνε το ξεφλουδισμένο μακιγιάζ
αποστασιοποιήθηκε 
 ρόλων και σανιδιού
τους χάρισε και το χειροκρότημα 

και 

Έφυγε 
δίχως επιστροφή
δίχως ενοχή
δίχως περιστύλια

Απέριττα 
&
Ελεύθερα 

__________________________

(c) Ευαγγελία Χατζηδάκη

[ ....θυμάμαι έφηβη...λάτρεψα τα δύο ωραιότερα τραγούδια του Βασίλη, που πριν από πολλά χρόνια, είχα την χαρά να τον ακούσω να τα τραγουδά ακαπέλα,  στο τότε στέκι την  "Ενοδία" 
....κι η σκάλα σιδερένια και ναι, μένουν πάντα οι λίγοι..
αυτοί, οι κουζουλοί...
...που ζουν για ένα όνειρο, κι ας είναι η φωτιά του να τους κάψει..!]




Τρίτη 10 Οκτωβρίου 2017

Αυλακιές Θαλασσινές


" ...


Λογίστηκα 
              το βάθος της, κατάδυση

Στοχάστηκα 
               την αλήθεια της, ανάσα


Προσκύνησα
               την ιδιαιτερότητα της, λύτρωση


Ενδύθηκα
               την αύρα της, μετουσίωση


Κατανόησα
               τις δυνάμεις της, μετάληψη



Η ανάγκη μόνιμη
                             Μια κατάδυση
                             να την περιγράψω

                             Μια δύναμη 
                             να την κατανοήσω 

                             Μια ανάσα 
                             να την αγκαλιάσω 

                                                        Μια θάλασσα
                                                        Δυο πινέλα, μια σπάτουλα
                                                        Θεϊκή διασπορά
                                                        Εις άπειρον
                                                        Αυλακιές Θαλασσινές


____________________________________
(c) Ευαγγελία Χατζηδάκη
      Έργο λάδι και ακρυλικό (τμήμα)
Θηβαίος, με μια Βαθιά Άγρια Θάλασσα
& Μια Νυχτερινή Ευχή ..
...για Ταξίδια Μακρινά σε Χρόνια με Ρίζες & Δέντρα...
                                                        








         


Κυριακή 8 Οκτωβρίου 2017

Διάσπαρτος Θεός



Την έβδομη μέρα
χαλαρώνοντας, άπλωσε την διάθεση του 
στον καμβά

Ολοστρόγγυλος, ανάγλυφος και τρισδιάστατος
φιλοτεχνημένος ανισόπεδα 
με πινέλα και σμίλη άρτια δουλεμένος

Απλά ένα τέλειο πόνημα
μια δημιουργία ισάξια των προδιαγραφών της διάθεσης

Χάιδεψε στο απέραντο του δημιουργήματος
με μια ανάσα άνεμο γητευτή
των ποταμιών 
τις όχθες και του κρυστάλλινου νερού τη ροή
τις ανυπόταχτες πέτρες και τα βράχια 
του βουνού
τις φυλλωσιές και τις αιχμηρές πευκοβελόνες
των δασών
των νεφελών την κίνηση
να συλλέγει της θάλασσας το ύδωρ, σε ταξίδι νωχελικό

Και τα μάτια χόρτασε νωχελικά 
στο τελευταίο χρώμα που ελευθέρωσε, το ανάγλυφο να καλύψει
χύνοντας το λεύτερα ν' απλωθεί, όπου χωρά
και το πε θάλασσα και το άφησε λεύτερο, 
την αύρα του φυσώντας του
να γαληνεύει, να πλαταίνει, να βαθαίνει, να οργίζεται, να μιλεί
...............

Κι έκανε ένα λογισμό....

   Θα ήταν ενδιαφέρον, να παρατάξω τώρα άσπρα και μαύρα πιόνια, 
   σε τούτο το περίτεχνο μωσαϊκό τοποθετημένα...
   όλα κατ' εικόνα και ομοίωση της αύρας μου, που είναι όλα..

   Δεν θα ξέρουν τις κινήσεις
   κι απ' τους κανόνες, πάλι λίγο θα λογούνται
   και λιγότερο θα νοούν
   μα πιότερο των ορίων τους θα γυρεύουν ν' αφεντέψουν

   Θα εξελίσσονται, 
   ως ζωντανές οντότητες
   γιατί επιθυμώ κίνηση σε τούτη τη σκακιέρα πάνω
   θα δημιουργούν η θα καταστέφουν
   θα χαίρονται, η θα συντρίβονται 
   θα αγαπούν, θα μισούν, θα αδιαφορούν
   μα πάλι δεν θα νοούν το σκηνικό της ολότητας

   Έτσι αρμόζει
   έτσι στήνεται μια ενδιαφέρουσα παρτίδα
   Γιατί αρμόζει
   μια κίνηση τελετουργική άσπρου και μαύρου
ενοποίηση του διάσπαρτου θεού

___________________________________________

(c) Ευαγγελία Χατζηδάκη
     Έργο λάδι και ακρυλικό, με σφουγγάρι και σπάτουλα (τμήμα)
   


     [ ...τι κακό έχει, η ζωή να είναι άσπρο η μαύρο... Το γκρίζο, ήταν έτσι κι αλλιώς πάντα μια συναλλαγή μετά συμβιβασμού...]