Από θάλασσα όλα
και σε θάλασσα όλα παραδομένα
Από τα νοτισμένα μάτια
αυτά,
τα εξαγνισμένα
στου νερού το διαυγές
που στα θαλάσσια τα βάθη παραδίδονται
και
ίσαμε του ωκαιανού τα φονικά ρέματα
αγκυστρωμένα
στις ίδιες τις δικές τους τις ίριδες,
αιώνες φεγγοβολούν,
ανασαίνοντας πορφύρα αρμυρή
Θάλασσα εσύ
και έτσι θάλασσα,
σε θάλασσα σε παραδίδω απόψε
σ' αυτήν,
που των καιρών τα πέλματα αιώνες τριγυρνούνε
εκεί που
των τρελών οι ικεσίες
αντιλαλούν γαλήνη
και των σοφών οι γρίφοι,
περιττοί θόρυβοι λογούνται
Και ενοχή δεν θα έχω
αφού ένα μέσα μου σας ανασαίνω αιώνες
Γιατί χώμα από χώμα γίνεται ο άνθρωπος
μα
θάλασσα δίχως σύνορο ο έρωτας ο βαθύς
__________________________________________
[c] Ευαγγελία Χατζηδάκη
Έργο "ΘΑΛΑΣΣΑ" [Λάδι, ως αρμόζει σε μια θάλασσα...]
....κι ας ταράζεται ένα κομμάτι εσωτερικής θάλασσας ,
να τολμάς να παραδίδεις τα πάντα εκεί που θέλουν ν' ανήκουν...
να τολμάς να παραδίδεις τα πάντα εκεί που θέλουν ν' ανήκουν...
Εν Αρμονία..
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου