Η Γκραβούρα

• "CITTA DI CANDIA ASSEDIATA" 

Τυλιγμένη 

ζερβά των καιρών

και δεξά των αισθήσεων 

με προκαλεί σε μυσταγωγία μυστική

Τα χέρια μου τρέμουν

σαν την παλιά γκραβούρα ξετυλίγουν

δίνοντας της φωνή 

σε μια στιγμιαία αφύπνιση θαρρείς 

από τον αιώνια ιερό της ύπνο 

Οι αχνές γραμμές

διασχίζουν το παράξενο χαρτί

πεισματάρικα αγέραστο του καιρού του

κειμήλιο μοναδικό

εποχών αλλοτινών κι αλλοτινών πλασμάτων

Σαν μια μονοκονδυλιά

προστατευτική των κιγκλιδωμάτων των χρόνων

έτσι με θωρεί κι έτσι το αισθάνομαι 

ωσάν την αφή και την όραση μου διεκδικεί

Στάθηκα και το κοίταξα

πολύτιμο, σιωπηλό, ανένδοτο...

Πάνω του χνάρια αχνά 

τα χέρια που πρώτα του χάρισαν

της  αφής την αίσθηση

τους οφθαλμούς που πρώτα μαγεύτηκαν 

από των γραμμών του τη καταγραφική ιεροτελεστία

Μένω να το  κοιτώ υπνωτισμένα

επιτρέποντας του μια αδίστακτη επιβολή αισθήσεων 

Ανεκτίμητα πολύτιμο

στο τύλιγμα του να αγκαλιάζει τον Χάνδακα

ιερά θαλασσινό από

των κουρσάρων τα σκαριά, 

στα τείχη και τα βουνά φυλακισμένο

Όλα στων ματιών τη ροή σμιλεύονται

με μια ιερή μονοκονδυλιά, ωσάν πλεούμενη αγκαλιά

στων γενεών του χρόνου την αγιάτρευτη δίνη, 

μια ανεξίτηλη σταθερή γραμμή, 

ωσάν πειστήριο στης ύπαρξης την επιμονή

"Παλιό, συλλεκτικό, δυσεύρετο..."

Κι απόψε

εδώ στο αχνό φως μιας λάμπας

συλλέκτης κι εγώ

και της αιώνιας στιγμής πλοηγός

συλλέγω 

στων αισθήσεων τη δίψα

των χεριών τα απέθαντα συναισθήματα

των ματιών τις χαρτογραφικές περιπλανήσεις

και της ψυχής το αιώνιο μεγαλείο

του ανθρώπου τη δύναμη τη θεϊκή να λικνίζει  

Οι αχνές γραμμές ξυπνούν

με κοιτούν κι αυτές τώρα

για μια απειροελάχιστη στιγμή

δραπέτες λες από του καιρού τον μακρόσυρτο λήθαργο 

ωσάν με μια ιερή κραυγή

την αύρα τους 

στων ματιών τις κόρες επιχειρούν να χαράξουν

" ...και με μεγάλη συναισθηματική αξία..."

Διάβηκα με τ' ακροδάχτυλα

την αψεγάδιαστη αφή

ξανά

και με μάτια σφαλιστά των καιρών τη δίνη

περιφρόνησα

με μια πίστη υπερβατική

στων όμορφων ανθρώπων την ακέραια αιωνιότητα...

_______________________________________

(c) Ευαγγελία Χατζηδάκη

Foto: "CITTA DI CANDIA ASSEDIATA"
Άποψη της πόλης του Χάνδακα σε κατάσταση πολιορκίας. Ασπρόμαυρη Χαλκογραφία - Εθνικό Ιστορικό Μουσείο

Μουσική Σπανουδάκης
 "Μαρμαρωμένος Βασιλιάς"  

      

[ ... η ομορφιά των ανθρώπων, όσο το μεγαλείο της ψυχής θα αναζητά τ' ακρόμπαρα του, θα ανασαίνει σε μια αιωνιότητα, όμοια μα μια μονοκονδυλιά μιας γκραβούρας, σε πείσμα των καιρών, σε πείσμα του άχρωμου,και θα γεννά "χρώμα"...Το τρίτο ευχαριστώ, στης βαθιάς ψυχής το έγχρωμα απέθαντο! ]