Ο Φύλακας των Χρωμάτων

"Έτσι σεμνός άνθρωπος ακέριος

έτσι πασίχαρος κι αθώος

θα περάσω κάτω απ' τις ανθισμένες ακακίες

των χαδιών σου

και θα ραμφίσω το πάμφωτο τζάμι του έαρος" [Ρίτσος] 

Στάθηκε κι οσφίζονταν

την κραυγή των ρόδων στο καταχείμωνο
και των χρυσανθών το λίκνισμα

Μ' ένα πέταγμα

από πέταλο σε πέταλο

φτερά αέρινες χρυσοσκονίδες

να γεύονται το χρώμα
γενόμενες της γύρης το νέκταρ

Σε μια πλημμυρίδα

μυριάδων θεϊκών χρωμάτων 

απελευθερώνοντας ορμητικά

στου άνεμου το διάβα της πλάσης τη βούληση

Και τρόμαξε ο πόνος

και κρύφτηκε

σ' ένα χαμόγελο που πλάταινε τη θάλασσα

Και σε μια επιβολή  

έγχρωμου φωτός

στου ορίζοντα το αιώνιο βάμμα

με ενός χαμόγελου τα σκέρτσα

τ' ανέμελα

και μιας πυράς την σιωπηλή κραυγή

την ασίγαστη

ν' ανακαλύπτει της λήθης

τη μια στερνή λύτρωση την πειστική

χαράζοντας αρμονικά

σμιλεύματα αρχέγονα στου νου τ' άβατο

Και απόρησε η θλίψη

και σίγησε κι αυτή ταπεινά

σε μια αγκαλιά από χώματα 
που της καρδιάς την ανάσα γιγάντωνε

Και  σαν σε  λέξεις

δεν χώραγε πια τούτης της έκστασης το μουρμουρητό

μήτε στον ορίζοντα

δεν καταλάγιαζε τούτων των χρωμάτων το βάθος

Τότε φιγούρα οικεία

περίτεχνα και ιερά σμιλεύει  

απαράμιλλης απεραντοσύνης όμοια
κραδαίνουσα μια ξαφνική αρμονία

στης θάλασσας τον κατοπτρικό ορίζοντα

στης φυλλωσιάς τ' ανέσπερο  λίκνισμα
του κόσμου 

τα χρώματα προφυλάσσοντας τ' ανεξίτηλα 

Με ανέμου ούριου 

ένα ικετευτικό πρόσταγμα

θεός ταξιδευτής κάτω από τα φτερά τους

καταμεσής των χρόνων τους

συμπαγής των καιρών τους

Φύλακας των Χρωμάτων

"Θα 'μαι το γλυκό παιδί 

που χαμογελάει 

στα πράγματα και στον εαυτό του

χωρίς δισταγμό και προφύλαξη" [Ρίτσος]

__________________________________________

(c) Ευαγγελία Χατζηδάκη
Παρενθετικά ο Ρίτσος
Η Φωτογραφία από ένα ανεκτίμητο φίλο και υπέροχο άνθρωπο! 

....αν συλλογάσαι όμορφα....

[ εις τα χρώματα της ζωής & όσους τα διαφυλάσσουν..]