 |
| Full Moon L / G.Moralis |
Που κατοικεί ο χρόνος σου;
Δεν έχω χρόνο να λογώ
Ποτές δεν είχα από τούτο το μέτρημα
τ' ανθρωποσκαρωμένο
Έρχομαι από την άβυσσο
αυτή που διαφεντεύει την μήτρα μου την πρώτη
Και καταμεσής των κύκλων των καιρών,
χόρεψα
κι αναδεύτηκα ανάμεσα σε τόπους ζοφερούς
ζερβά της μοναξιάς και δεξά του πόνου
κι ωσάν αποστάτης παραστράτησα
και στροβιλίστηκα
ανάμεσα στης σάρκας τα όσια τα πάθη
κι από νερό ιερό, σε κόσμο υλικό παραδόθηκα
Κι οι τόποι μαθές ποιοι λογούνται;
Δεν έχω τόπο
Ποτές μου δεν προσκύνησα τούτο το στεφάνωμα
τ' ανθρωποσκαρωμένο
Με πύλες ασφράγιστες
ορίστηκε της αφεντιάς μου η ψίχα η οριστική
Και στο λεύτερο γαλαξιών και νεφελωμάτων,
στροβιλίστηκα
και περιπλανήθηκα ανάμεσα σε σκότος και σε φως
υποτακτικά της αλαζονείας και δυναμικά της συνείδησης
κι ωσάν αφέντης μα και ζητιάνος ταξίδεψα
και διάβηκα
μιας ιερής αλήθειας το αιχμηρό καταπέτασμα
κι από κραυγή δύναμης, σε κόσμο ύλης εφήμερα χαρίστηκα
Και πως σε είπανε μωρέ;
Ψυχή θαρρώ με φώναξαν,
να χουνε ν' αναφέρονται και να λογούνται
ωσάν τα λειψά της ύλης τους, να περιγελάσουν κυνηγούν
Ψυχή θαρρώ με κουβαλούν,
να χουνε ν' αγαλιάζονται και να απενοχοποιούνται
ωσάν τους δαίμονες της σάρκας τους, να εξευμενίσουν ζητούν
Ψυχή θαρρώ μ' έντυσαν στις κραυγές τους
αυτές που το απέθαντο γυρεύουν και το λεύτερο εκλιπαρούν
ωσάν της γης οι μεταλλικές αλυσίδες, πόνο αρμυρό τους ραίνουν
Ψυχή με λογούνε
και ένδυμα συντεταγμένων δεν λογώ
Κατάσαρκα καταραμένα με κουβαλούν,
μ' ανθρώπου μάτια δε με βλέπουν
και γης δεν με διεκδικεί, στης ύλης τους το τέλος
που τα δεσμά μου λύνονται
και σε σοκάκια λεύτερα του άπειρου, επιστρέψω
______________________________________________________
(c) Ευαγγελία Χατζηδάκη
Έργα: Γιάννης Μόραλης [1916-2009]
Alma Libre, θα πει ψυχή απελπιστικά λεύτερη...
Κι είναι αφέντες αιώνιοι, αυτοί που έτσι τη λογούν!
Κι όμορφα αλλιώτικοι, εκείνοι που από την κλειδαριά φευγαλέα ατένισαν...
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου