Εφτασφράγιστα Των Θαλασσων

Πέρα από της γης τους μεσημβρινούς

εκεί ορατών τε και αοράτων ο ύστατος ύμνος

Πέρα από τα κάστρα και τις πολεμίστρες

εκεί, ύλης και πνεύματος το αιώνιο συναπάντημα

Και με τη γύμνια του ενεστώτα

βαθιάς, αιώνιας ζωής τους βυθούς να ευλογείς

αυτοί που μουρμούρα αέναη θα μένουν ανελέητα κρυμμένοι

σε απαράδεκτης συγκατάβασης το απέθαντο καρτερικό μάγεμα

Πέρα κι από των λόφων τις σκαλωμένες ανηφοριές

εκεί στα βάθια ικεσίας πεπερασμένης τον ορίζοντα,  

την ύλη των κυττάρων άσε λεύτερα ν' ανασαίνει

καθώς τα αφανή βράχια προπύργια, ένα ένα κατακρημνίζονται 

Και με μια λήθη, του χθες παραμορφωτική ιέρεια 

απέραντου ορίζοντα την δειλινή τουφεκιά να υμνείς

δεξά των απαντήσεων, ζωτική πινελιά  σοφά άφθαρτη

ωσάν ζερβά οριζόντων απέθαντων, βρυχάται ένα ιερό κάλεσμα

Και μουρμούριζε μια κραυγή αιώνια

και  επέβαλε μια πινελιά επιβλητικά  αδάμαστη

σε χρόνου εκκωφαντικά γητεμένου, τα δαμασμένα ιερά 

Και με μια γύμνια υπόκωφη, 

σχεδόν ανεπαίσθητη των αισθήσεων

μάτια πυλώνες των οριζόντων κράτα να θωρούν

ωσάν ψίθυρο στα χείλη, των θαλασσών τη βουβή συγκατάθεση

εκεί που ότι του καιρού το αέρινο σεβάστηκε, 

εφτασφράγιστα ανείπωτο η ζωή ιερά αποκοίμισε 

________________________

(c) Ευαγγελία Χατζηδάκη

     Έργα Delaware Omar

     

     [ ....ότι ουσιαστικά λογίζουμε σημαντικό, 
είναι κι η μεγαλύτερη διεκδίκηση μας! ]