Καρουζέλ

Και μετά, θα σταθείς εκεί

μετέωρα,

το λατρεύεις, του μετέωρου το αβεβήλωτο 

Η πάλι θα αφήσεις τα πέλματα

αιωρούμενα. 

σε μαγεύουν οι αρμαθιές μέτρα από μια σχάση κυματική

Σ' ένα μεταιχμιακό μεταίωρο

όλη η λαχτάρα παρόχθια μιας ορμής

Εκεί έλκεσαι πάντα

στο μεταίωρο,

το λαχταράς σαν παιδί

ωσάν εκείνα τα αλογάκια του καρουζέλ

τα θυμάσαι αλήθεια;

Εγώ, όταν δεν ξέρω τι θέλω να σκεφτώ

αφήνομαι να θυμάμαι πάντα

τους επαναληπτικά νωχελικούς τους κύκλους

καθώς περιστρέφονται

σε μια εξίσωση κινητικής αυταπάτης  

παρασέρνοντας τα μάτια που δραπετεύουν

καθώς σε ξεγελούν και θαρρείς προχωρούν

για τόπους μαγεμένους, απάτητων πριγκιπάτων

η άλλοτε για χωματόδρομους ήμερα μοναχικούς

αυτούς που εύκολα υποτάσσονται στον άηχο καλπασμό τους

Και στέκεσαι ακόμα εκεί

πιστά μετέωρα πάντα

σε σχηματικούς κλυδωνισμούς 

λατρεύοντας ονειρικής λαγνείας τη παράνοια

και θεούς υμνώντας αλήτες

από αυτούς που λατρεύτηκαν υπερμετρικά της υφής τους

όχι για το θεϊκό τους,

μα για το μη αναμενόμενο 

της συμμετρικότητας της απόδρασης τους

Η πάλι

διαλέγεις μια εναπόθεση  

στο πιο ασύμμετρο άτι, αυτό που 

δίχως συμμετρία και δηλωμένα αναμενόμενα, 

δραπέτευε και χανόταν λεύτερο σε αχανείς θαλασσόδρομους

_____________________________________________

(c) Ευαγγελία Χατζηδάκη

     Οι R.City  & η Τiffany, με δύο απίστευτα κομμάτια

θα αναρωτηθούν...κάτι πραγματικά ουσιαστικό!!!

     If I got locked away, would you, could you...

 κοινωνικά, πολιτικά και προσωπικά, απαιτεί μια μαγκιά...!!!

απολαύστε τους δυνατά, σαν τη ζωή!!!

     Honestly....(enjoy in highly -alive decibels...)