θρύψαλο Aιωνόβιο

Κατακόρυφη παραβολή,

του εγώ, 
ημιτελής μου συνάρτηση

περιγέλασε καιρούς κι ανθρώπους

σαν ξεχυνόταν σε ανελέητο οχλικό ποδοβολητό,

και ωσάν Ενετός αγναντευτής,

σε λίθινη πολεμίστρα, καρφωμένος,

τίποτα πια τις συντεταγμένες της

δεν ξάφνιαζε

Και ποτές της προσκυνητής δε λογίστηκε

μήτε στο θρόισμα

των σταχυών το θεριεμένο,

μήτε και στης θάλασσας τσ' αφέντρας

τη φουρτουνιασμένη βουλή,
και στους άξονες της πιστή,
ένα σταυρό στο νότο ζωγράφιζε

Κι έμεινε το σχήμα,
ωσάν πρόσωπο της γης θαρρείς,
ακαθόριστο κι ακανθώδες

μιας τετραγωνισμένης υποκρισίας γητευτής

σε κάθε οξεία γωνιά του, 
δοξασίες ν' αναιρεί

σε κάθε αμβλεία στιγμή του, 
τεθλασμένες εικασίες να τσακίζει
του κόσμου θωρώντας την άδικη καμπύλη

Τώρα στο πρόσωπο τούτο,

η γης ολάκερη ανασαίνει,
της φωτιάς της τη λιωμένη λάβα

και σε στιγμές κραυγής πύρινης,
του κόσμου το συνένοχο χθες 
στο σήμερα σαν εξηγεί

στου θεού τη διασπορά , 

στο αύριο συλλεκτικά εναποθέτει

Και τράνταξε η Γης
και βρυχήθηκε με λαλιά ανθρώπινη 
απ' άκρη σ' άκρη
σε πέλαγα αχανή και βουνά επιβλητικά

.........................

Τώρα πρόσωπο πια δε λογίζω

είμαι το χθες, 
σαν χάραζε το σήμερα

και το σήμερα είμαι, 
σαν το αύριο προαναγγέλλει

και σαν με λογώ,

βλέπω λιθάρι, κι οσφραίνομαι μυστρί,

στης πλάσης το βαβυλωνικό οικοδόμημα

Τώρα πια πρόσωπο δεν κατέχω

είμαι τα συντρίμμια, 
που αίμα αθώων φιλοξενούν

είμαι μπαλόνι κενωμένο 
σε άσκοπης γιορτής τον όχλο

είμαι κρυψώνα 
στου κόσμου το απελπισμένο "γιατί"

και μαζί κι απάντηση 
στων γενεών το άδικο σφυροκόπημα

Δεν έχω πρόσωπο και χώρο δε λογώ

Δεν έχω ύλη και χρόνο δεν ξαμώνω

Είμαι ένα ασήμαντο θρύψαλο αιωνόβιο

θεϊκής διασποράς καρπός και διαβολικής συγκομιδής παρακλάδι

_________________________

______________________________________

Ε. Χατζηδάκη

Έργο / Lary Guterson
Οι Ligabue, όμορφα θα πουν πως είμαστε το αλάτσι της γης...και μια μεγάλη φάρσα μαζί!

ενώ ο Tom Wait- επιμένει για τα "Sin of my Father"