Βεγγέρα Πάνω Απ' το Πέλαγο

Σ , όπως σιγή

Μίλα ψιθυριστά
Κάνει κρύο στις παρυφές της γης μου 
Και ένδυμα δεν έχω να θρυμματίσω τους καιρούς
Απόψε


Μ, όπως μίλα 

Μίλα δυνατά 
Κάνει παγωνιά στις φτερούγες του κόσμου μου
Και τα τσεκούρια μου των νεφελών τον παγετό απαρνιούνται
Απόψε


Χ, όπως χρόνος

Μίλα το λεύτερο
Κάνει επανάσταση στις ρωγμώδης φυλλωσιές του νότου
Και το ερπετό κροτάλισμα των κυμάτων, τις Ερινύες δεν τρομάζει 
Απόψε


Φ, όπως φωνή

Μίλα τις λέξεις
Κάνει αρμύρα στου φάρου το νοτισμένο περβάζι
Και το κατάρτι κανενός ορίζοντα της θάλασσας τη βουλή δε γαληνεύει
Απόψε

Σ, όπως σιγή
Σε μια σιγή ιερή

Στου κόσμου τις άκρες
Στις λέξεις σου στοιχίζω ένα ήλιο...
                                           Απόψε...



(c) Ευαγγελία Χατζηδάκη
      Painting: Adriana Caribaldi
      _______________________________________________

Μερικές φορές πάλι,
είναι εκείνη η οφειλή , για ένα απλό μα ειλικρινές,  ευχαριστώ... 
Σαν μια κοσμική κραυγή πάνω από γαία και θάλασσες...