"Αν..."

" Αν..."

" Αν όλα ήτανε αλλιώς...Εμείς δεν θα ήμασταν οι Εμείς!!!" 

...κι εγώ η αντιδραστική σας λέω , αν όλα ήταν αλλιώς , εμείς δεν θα ήμασταν οι εμείς που είμαστε σήμερα...και αυτό το "αν" , θα το ακολουθούσε μια άλλη πρόταση...ε και?

Αυτές οι υπέρτατες παρελθοντικές μας  ευχετικές του απόλυτου τίποτα...που όλα θα τα καθιστούσαν τέλεια , αν...η αν δεν ...η αν είχαμε...η αν δεν είχαμε κάνει, σκεφτεί, νοιώσει...! 

Σε πείσμα αυτής της μοιρολατρικής πατερίτσας, η ζωή μας θα ακούει πάντα τις οριστικές δηλώσεις των επιλογών μας , όποιες κι αν είναι αυτές , γιατί αυτές ήταν τελικά και η πιο αξιόπιστη αλήθεια μας. Αυτή που υποστηρίξαμε , με την κρίση και τη στάση της στιγμής της.

Οι γκάφες μας, οι ελλείψεις μας , τα σωστά και τα λάθη μας (με μια ευρεία έννοια του χαρακτηρισμού-μη βαράτε ντε...) , αυτά κατέγραψε και ακριβώς εκεί κινήθηκε η ζωή μας , στις επιλογές μας και όχι στα "αν" τα μεταχρονολογημένα, τα βολικά ..και δια ταύτα , στο λεκτικό τους, απλά νεκρολογίες άσκοπες.

Η όλη αξία μια τέτοιας υποθετικής ευχετικής , αν υπάρχει , είναι η ενατένιση της όσο προχωράμε παραπέρα...στα νέα ζωντανά και ενεστωτικά δεδομένα της πορείας μας, είτε αυτά αφορούν σε καταστάσεις , σε ανθρώπους, σε κοινωνικά η και προσωπικά λούκια..

....αν πλήγωσες, σε μια τέτοια ενατένιση, βλέπεις το πως να το αποφύγεις στο τώρα...

....αν απέτυχες να αφουγκραστείς το "δεν αρκεί.." των ανθρώπων πλάι σου, ξέρεις πως να το αποφύγεις με τους παρόντες στο σήμερα σου ..

....αν δεν άλλαξες λίγο ειλικρινά και οικειοθελώς για να χωρέσεις μια μεγάλη αλήθεια που άξιζε, ξέρεις σήμερα το τόσο-όσο χρειάζεται μια συμπόρευση αρμονική για να κρατήσεις αυτά που αξίζουν , στο σήμερα....

...αν...

...αν το χθες , δεν μας καλύπτει στο σήμερα, διορθώνεται στο σήμερα, στο εδώ, στο τώρα ...

άκουσα πολλά "αν" ...(και όλα παραδόξως με θετικά πλην μεν υποθετικότατα ξέτελα...)

αλλά υποκλίθηκα σε ένα υπέροχο , απλό και μεστό λόγο.." δεν θέλω να επαναλάβω λάθη παλιά..."

...λέω λοιπόν , εγώ η ατελής , αν όλα ήτανε αλλιώς , ίσως να ήταν καλλίτερα η και χειρότερα... αλλά σίγουρα δεν θα ήμασταν οι εμείς που είμαστε σήμερα!!!

Όμως για το παρελθόν μας , επιλέξαμε να είναι έτσι όπως είναι και το όποιο "αν" , είναι μια απελπιστικά άχρηστη νεκρολογία , αν δεν το θεωρούμε σε χρόνο ενεστωτικό....και με σκοπό να μην επαναλάβουμε ένα "εγώ" που δεν θα θέλαμε στο σήμερα , με τους ανθρώπους που είναι δίπλα μας στο ζωντανό και εξελισσόμενο μας σήμερα !

Σήμερα , ξυπνώ λέγοντας κάτι πολύ απλό ...

ότι δεν ήμουν και θα ήθελα  να είμαι , ας είμαι..

ότι ήμουν και δεν θα ήθελα να είμαι , προσπαθώ να μην είμαι ..

Και επειδή όλα είναι επιλογές της ενεστωτικής μας στιγμής ...και δεν θέλουμε να κρεμαστούμε από κανένα "αν" στο μέλλον...σε μια ζωή Ενεστωτική, καλό είναι να μην το  ταΐζουμε για το μέλλον...

Μην μετανοιώνετε τη ζωή! Αναβαθμίστε την...στο σήμερα της !!!

Ευαγγελία Χατζηδάκη