Χάος [ Οι Αποχρώσεις Της Θάλασσας]

Κι ο άνεμος θα συνέχιζε

σε πείσμα μιας γαλήνης φαινομενικής

Ανένδοτος και πεισματάρης

γνήσιος θαλασσινός θαμώνας

"Θα σηκώσω κύμα

  κύμα δυνατό, να ανυψώνεται

  ως του θεού τις νεφελώδεις κατσιφάρες,

  να ανασύρει του βυθού όλη την θαμμένη ορμή

  και τις αλήθειες τις αρμυρές να μιλεί "

Κι η θάλασσα τότε

από τη γαλήνια σιγή της ξετρυπώνει

με μια μιλιά ψιθυριστή, όμοια ικεσίας μυστικής 

Αν την μιλιά της αντέξεις, αφουγκράσου...

"Ποιος την νηνεμία μου ταράσσει,

 και της αιώνιας κλίνης μου τον μπλάβο μανδύα

 γυρεύγει για ένδυμα; "

"Μιαν επανάσταση ζητώ κυρά,

  νερό από την υδάτινη σάρκα σου, να πάλλεται

  και θεριεύοντας να γίνεται δύναμη αδάμαστη

  και του θεού τη βουλή αψηφώντας,

  ουρανό να σιμώνει"

Μια ιερή στιγμή πεισματάρικα

αιώνια θα βαστώ

γυρεύγοντας του ίδιου του θεού το σύνορο

ζητώντας πάντα

όλες του μπλάβου τις πιθανές αποχρώσεις
που στου Χάους το ακατέργαστο
 σμιλεύουν το Θεό

Και τις βρήκε!
Όλες!

Τ' ωκεανού τις πρασινερές αδιευκρίνιστες πινελιές

καταμεσής στων κυμάτων την καμπυλόγραμμη τροχιά

και του βυθού την ωχρή αμμώδη κραυγή

στην ανάσυρση του από την υπόγεια νηνεμία του

και της Μεσογείου τις ηλιαντανακλάσεις τις εύκρατες

ωσάν ένας ύμνος ζωής από ήλιο ηλιάτωρα εναποτίθεται

και των καιρών την πλεύση, στα σοκάκια των αυλακιών της

ωσάν τόπους κι ανθρώπους αναπλάθει

Και ήταν όλα εκεί

σε μια ιερή μυσταγωγία

μια αιώνια ιστορία καταγράφοντας

που έμελλε να ειπωθεί με μια ιερότητα

υμνώντας του ανέμου, ένα λυτρωτικό πείσμα

στου χάους μια ακατέργαστη ακεραιότητα

πάνω απ' του νερού τον θαρραλέο σχηματισμό

π' ανθρώπους και σκαριά ταξιδεύει στα πέρατα του χρόνου

Και Εποχές 
στροβυλίζει αιώνια
_______________

Ευαγγελία Χατζηδάκη

[ ...μια θάλασσα κινείται πάντα! κι είναι όμορφο να είσαι θάλασσα, αυθεντική ! Απλά αληθινή ! 
Όσο ευλογία είναι και να συναντάς ανθρώπους θάλασσα !]