Άγρια Αρμονία [Φάρος]

[Σ' έναν άλλο ωκεανό, όπου η λάμψη ξεσπάει

 Γαλανό, φωτεινό, βαθύ σαν την παρθενιά,

 Πες μου, η καρδιά σου καμιά φορά πετά....]

Φάρος

καταμεσής του αρχιπελάγου

αγέρωχη βαθιά πινελιά

ο τρούλος του ο πορφυρός,

αδιάβλητος, ανέγγιχτος, λες και περιγελά

μιας ξεδιάντροπης νυχτιάς

τον μαβή ουράνιο θόλο,

λες και με περίσσια αρχοντιά,

μιας άβατης αντάρας την καταχνιά περιφρονεί.

[ Η θάλασσα, η πλατιά θάλασσα, τους μόχθους μας παρηγορεί

  Ποιος δαίμονας προίκισε τη θάλασσα, βραχνή τραγουδίστρια

  Που συνοδεύει το πελώριο αρμόνιο των αγριεμένων ανέμων..]

Κύμα

ολόγυρα του Φάρου

άθικτη, ρέουσα αγκαλιά

οι αφρισμένες απολήξεις των ορμών του

ασυγκράτητο, ολοζώντανο υδάτινο ολοκαύτωμα

στ' αγέρωχο του φάρου, θαρρείς σμιλεύει

ενός εξαίσιου χορού την αρμονικότερη φωτιά,

λες και με μια μακάρια δύναμη

ενός μυσταγωγικού σμιξίματος, μια αρμονία αναδεύει

[Πόσο είσαι μακριά, μυρωμένε Παράδεισε,

 Όπου κάτω από ένα φωτεινό γαλανό, όλα είν' αγάπη και χαρά

 Εκεί, καθετί που κανείς αγαπά ειν' άξιο ν' αγαπηθεί,

 Εκεί, η καρδιά πνίγεται μεσ' την καθαρή ηδονή...]

..........

Λευκό σπασμένο της ζωντανής αντάρας

Μπλάβο, μαβί της μύχιας νυχτιάς 

Κόκκινο, βαθύ της καρδιάς

Ένας Φάρος

Ένα Κύμα

Μια Άγρια Αρμονία

_________________

(c) Ευαγγελία Χατζηδάκη

Παρενθετικά, Baudelaire [Moesta Et Errabunda]

Ο απίστευτος Φάρος, Porto/Portugal

η μουσική αναπόσπαστος ύμνος 

από τον Χατζηδάκη & τον Θηβαίος

[ ....Εκεί, καθετί που κανείς αγαπά ειν' άξιο ν' αγαπηθεί,

 Εκεί, η καρδιά πνίγεται μεσ' την καθαρή ηδονή...Εκεί!]