Φως Στα Έγκατα Της Ψυχής [Νανούρισμα]

Του Φεγγαριού παρήγγειλα

άνεμο απ' τη φωτιά του

Και του Ήλιου του Ηλιάτορα

χρυσάφι απ' τα φτερά του

Στ' άπατα βάθια της καρδιάς

και στης ψυχής τ' αλώνι

να σου σταλάζουνε το φως

να θεριεύει, να σε ζώνει

Χαρά σ' εκείνη την ψυχή

π' άξια σμιλεμένη

Φεγγάρια αρματώνει αλαργινά

στις φλόγες τους λουσμένη

Κι άξια εκείνη η καρδιά

που Ήλιους ανταμώνει

ωσάν το αίμα ανεντρανά

κι έρωτα ξεσηκώνει

Λάμψη ιερή και όσια

μ' αγάπη κεντημένη

Πυρά χρυσή σε πέλαγα

πάθους ταξιδεμένη

Στσ' άβατες λίμνες των ματιών

βάλσαμο και κανέλα

και στης καρδιάς τη ταραχή

απάνεμο πηγαινέλα

Παρήγγειλα και του Θεού

φως Φεγγαριού και Ήλιου

Νανούρισμα να γίνουνε

στου ύπνου σου τη σαγήνη

όσο η νυχτιά θε να  κεντά

του νου σου τη γαλήνη

______________________

(c) Ευαγγελία Χατζηδάκη

[ ...θέλει πολύ βαθιά ψυχή, για να χωρά φως Φεγγαριού και Ήλιου ως τα έγκατα της! ]