Τρίτη 15 Μαΐου 2018

Ο Φάρος Στην Άκρη Της Ψυχής


 
Το κάθε βήμα άξιζε
της γης την κάθε σπιθαμή
μετρημένη
κι αλωνισμένη 
με τη φωτιά στην ανάσα
και τον άνεμο στις παλάμες
η χαρτογράφηση 
του όσιου ιερού της ψυχής

Και η θαλάσσια καταβύθιση
αξία και αυτή είχε
μη αμφισβητίσιμη
κι ιαματική 
σε κάθε σημάδι της σάρκας
της χαρακωμένης σε κράσπεδα υδάτνα
ακόμα μια αποκωδικοποίηση 
του μύχιου 
παλμού της ψυχής

Χιλιόμετρα και μίλια
ανάσα, φωτιά και άνεμος
ζωής χαρτογράφηση
Όλα μια διαδρομή
διαδρομή μονόδρομος
ως το Φάρο
το Φάρο στην Άκρη της Ψυχής

_______________________________

[c] Ευαγγλία Χατζηδάκη
      Έργο "Ο Φάρος Στην Άκρη Της Ψυχής" [λάδι/& ακρυλικό]
_____________  

Αναλύοντας πάντα εξωγενείς παράγοντες, καταστάσεις και ανθρώπους, συχνά μπερδεύεσαι αντί ν' ανακαλύψεις την προσωπική σου θέση, ευθύνη, πορεία και συντεταγμένη μέσα στη ζωή. 

Συχνά ζητάς να "χωρας", να είσαι αποδεκτός, να ανήκεις οπουδήποτε, μέσα από ετερόκλητες συντεταγμένες και οπτικές. 

Αλλά που χωράς, αν δεν χωράς πρώτα στον ίδιο σου τον εαυτό...
Αλλά που είσαι ουσιαστικά αποδεκτός, αν όχι στον ίδιο σου τον εαυτό...
Αλλά από ποιον θα δεκτείς κριτική, αν όχι από τον ίδιο σου τον εαυτό που ζητά αναβάθμιση, ανάσα κι αλλαγή θετική....
Και ποιον μπορείς να κατανοήσεις και να αγαπήσεις, αν δεν χωράς στην ίδια την προσωπική σου πορεία με μια γυμνή ματιά...
Και ποιον τολμάς να δικάσεις, αν δεν έχεις δικάσει πρώτα ότι δεν σου αρέσει στο προσωπικό μέσα σου...
Και πάλι που θέλεις να είσαι, αν δεν ξέρεις καν που εδώ και τώρα είσαι... 

Ποιος μπορεί να σε απορίψει, αν σε έχει αποδεκτεί η ήδια η ψυχή σου...

Αλλά...

Αρκεί άραγε μια ακόμα θεωρία, η μια ακόμα φράση ετέρων του γίγνεσθε σου,  σοφών..

Η γιαγιά μου το έλεγε συχνά και μέσα από τις δικές μου εποχές το επιβεβαίωσα, όλοι μας διαθέτουμε μια πολύ προσωπική σοφία ζωής και πόση αξία της δίνει, η στιγμή που ανακαλύπτουμε τον ίδιο τον εαυτό μας...Τον πραγματικό! 

Συχνά το μόνο που αρκεί, είναι να σβήσεις τα φώτα και τους θορύβους, για να εντοπίσεις, να χαρτογραφήσεις τι αλήθεια είσαι ο ίδιος στη ζωή σου. Το ρόλο σου. Τις επιλογές σου. Τις ανοχές και τις αντοχές σου. 
Και τέλος, αξιολογώντας δίχως αλλαζονεία η έπαρση εγωισμού, το πολύ προσωπικό σκηνικό σου, αυτό που τελικά πλαισιώνει την πορεία ζωής σου να βρεις τις συντεταγμένες για να προχωρήσεις ως τη συνειδητή γαλήνη και χαρά, του προσωπικό σου "καλά" ! Εκεί που όλα μερεύουν και παίρνουν μια αξία, δίχως να συγκρούεσαι με τον ίδιο τον εαυτό σου!

Και τότε, έχεις ουσιαστική επιλογή...
Μήτε βολική, μήτε ασφαλή, μήτε ευκολη...Ουσιαστική! [...τι όμορφη λέξη αλήθεια τούτη, "ουσιαστική"]

Γιατί όλοι έχουμε, μια παρόμοια ζωή, μια παρόμοια θεωρία, αλλά ένα πολύ, μα απελπιστικά πολύ προσωπικό τρόπο να τα αντιλαμβανόμαστε, να τα ερμηνεύουμε και τελικά να τα υποστηρίζουμε,  απολαμβάνοντας την ίδια την ζωή..

Ζωή είναι το φως που παραμένει αναμένο μέσα μας, όταν όλα τα εξωτερικά φώτα σβήνουν....


  
Ζωή δεν λογάται παρά ένα πείσμα
που χαρτογραφόντας το...
σε πηγαίνει στην άκρη της ψυχής...
εκεί που καίει ο Φάρος
με το πολύ πρωσωπικό μας Φως! 

Για Ένα Φίλο...





Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου