ΣΤΡΟΒΙΛΟΣ [..whispers...]

[I'm covering my ears like a kid
When your words mean nothing, I go la la la...]

Χρώμα....

Ναι , με μαγεύει ακόμα ...
Πληρώντας τις προυποθέσεις ..
Μουτζούρωσα καιρούς πολλούς και το χρώμα πάντα ψυθιρίζει....

Και τ΄αφουγκράστηκα...
με τίποτε λιγότερο από την ...αρμόζουσα προσοχή....
................................................................
 
Να μιλάς, όταν έχεις κάτι δυνατό να πεις, κι ας είναι αστείο...
Να τολμάς, μπροστά σε κάτι που δυνατά αξίζει, κι ας σε κρίνουν όλοι...
Να σιγείς, όταν αυτό που θες να πεις πληγώνει η δεν σε αντιπροσωπεύει ...
Να σιμώνεις τους ανθρώπους, μόνο όταν έχεις κάτι θετικό για αυτούς... 
Να φεύγεις όμορφα, από όπου δεν αρμόζει, η γεννά υποκρισία και μπέρδεμα..
Να σέβεσαι,  όλα η κάτι που διαφέρει της οπτικής σου...

[I'm turning up the volume when you speak
'Cause if my heart can't stop it,
I find a way to block it, I go...lalala....]

Να αγαπάς, και να εννοείς το κάθε γράμμα με την ουσία του τη θεική...
Να ερωτεύεσαι, και να τολμάς την όσια πυρά του...
Να αισθάνεσαι, και να ξέρεις τι αισθάνεσαι πριν παρασύρεις άλλους εκεί...
Να γίνεσαι γονιός, και να είσαι γνώστης της ευθύνης μιας απόλυτης αγάπης...
Να συνπορεύεσαι, και να κρατείς ιερά την αυθεντικότητα της ολότητας σου, εις το ακέραιο....

Να μένεις αυθεντικός, ακόμα κι αν σημαίνει επίπονες αλλαγές...
Να μένεις λεύτερος, με μια βαθιά ελευθερία που δεν σταματά στο φτηνό "κάνω ότι γουστάρω"..

Να είσαι κάτι ολάκερο, πριν μοιραστείς την ουσία σου....
Να ξέρεις ποιος είσαι και να αντιλαμβάνεσαι το καλλίτερο, δίχως αυτό να κλιδωνίζει τη σανίδα σου ...
Να συνεργάζεσαι στα δύσκολα, και να μην αλλοιώνεται η στάση και το ακέραιο σου...

[I'm covering my ears like a kid
When your words mean nothing, I go la la la
I'm turning up the volume when you speak
'Cause if my heart can't stop it,
I'll find a way to block it, I go
La la, la la la la la na na na na na ]

Να τολμάς την αυτοκριτική, και να σε αλλάζει θετικά....
Να κοιτάς γυμνά, τα δικά σου λάθη και παραλείψεις....
Να αντέχεις, το αποτέλεσμα να χρεωνεσαι στο βαθμό συνενοχής σου, όποιο αυτό κι αν είναι....

Να επιλέγεις , ξέροντας πόσο δεμένη είναι η επιλογή με το αποτέλεσμα...
Να στέκεσαι μπροστά στους ανθρώπους, με αγάπη, με σεβασμό, με ισότητα...
Να κρατείς, ότι το καλλίτερο "εγώ" σου ανασύρει...
Να φέυγεις, από ότι γυμνό και κενό σε αφήνει...

Να είσαι, 
ότι θα ήθελες, ότι θα άντεχες, ότι θα ευχόσουν ,  να είναι οι άλλοι για σένα...
.....................................................
Θα μπορούσα να αναφέρω τα χίλια όσα, ένα Χρώμα ζητά να ψυθιρίσει στην αγνή καθαρότητα του...

Μα θαρρώ ακούω τον αντίλογο σας... Ναι, ναι....Διαμαρτυρίες...
Εμείς τα κάναμε όλα σωστά αλλά , κοίτα να δεις ....που τελικά δεν τα κάνανε οι άλλοι...

Σε δίπολες οπτικές, όλοι μας, αλλά όλοι μας όμως, μαζί και η υποφαινόμενη [παρά την καλή προσπάθεια...], υπερασπιστήκαμε τον έναν, εκείνον που ποτέ δεν αποχωριζόμαστε, τον εαυτό μας, ίσως εξ αιτίας οπτικής... 
Μόνο που σε πολλές καταστάσεις, απέναντί μας έχουμε έναν άλλον άνθρωπο με το δικό του εαυτό να υπερασπιστεί και σίγουρα φέροντα τα αντίστοιχα ελαφρυντικά...

Κρέτησα όμως τούτο...
Σε πολύ ίδιες καταστάσεις, εξαρτάται η πλευρά στην οποία στέκεσαι. Σε ποιά όχθη της φάσης τελικά είσαι...
Ποιός από όλους είσαι. Ο δυνατός η ο αδύναμος κρίκος, ο ταπεινομένος η ο δικαιωμένος, ο πληγωμένος, η αυτός που πλήγωσε εκούσια η ακούσια, ο από κάτω η ο από πάνω, ο δίκαιος η ο άδικος, ο ξεκάθαρος η ο μπερδεμένος... Ναι ξέρω, σπανίως είμαστε εμείς το "πλην"...Human Nature...
 
Για να έχει το όποιο νόημα τούτο το άρθρο όμως, θα σας αφήσω με ένα λογισμό. Ίσως αν ήμασταν, ότι θα θέλαμε, ότι θα αντέχαμε, ότι θα ευχόμασταν ,  να είναι οι άλλοι για εμάς.....you fucking think about that..go on! You may be surprised after all...

Το υπέροχο κομμάτι του Sam Smith, που ακούω συχνά τελευταία, έχει ένα απίστευτο στίχο...

"Σταμάτα, μη μιλάς....

  Όταν οι λέξεις σου δεν εννοούνε τίποτε

  kλείνω τα αυτιά μου σαν μικρό παιδί..και κατλήγω  στο...λαλαλαλα..."

Μιλήστε, ζήστε, αγαπήστε, παθιαστείτε...μα πάντα με σεβασμό σε ότι προκαλείτε στους ζωτικούς σας κύκλους...μέσα εκεί άλλωστε, κινούμαστε τελικά και εμείς οι ίδιοι, σαν παλλοιριακά αλληλεπιδρόντα κύματα..! 

....οι άνθρωποι, μήτε έρχονται στη ζωή μας κι ακόμη πιο σίγουρα, μήτε και τυχαία φεύγουν ! They just go....lalalalala .... 

So ...beware the volume & the meanings ....you speak ...

--------------------------------------------------------------
Ευαγγελία Χατζηδάκη
Έργο Λάδι "Στρόβιλος" 

Παρατηρησα πολύ τους ανθρώπους, μαζί κι εμένα...και για ένα παράδοξο λόγο, ένοιωσα ην βαθύτερη ανάγκη να σταματήσω να αφουγκραστώ το ΧΡΩΜΑ όποτε μουτζούρωνα...

Καθάριο, αναλλοίωτο, όμορφο, στην αυθεντικότητα του..

Πρωτα εγώ, από εμας αρχίζουμε πάντα!Από το εύθραυστο, περήφανο κανακευμένο εγώ μας....

Hush, don't speak
When you spit your venom, keep it shut I hate it
When you hiss and preach
About your new messiah 'cause your theories catch fire
I can't find your silver lining
I don't mean to judge
But when you read your speech, it's tiring
Enough is enough
I'm covering my ears like a kid
When your words mean nothing, I go la la la
I'm turning up the volume when you speak
'Cause if my heart can't stop it,
I'll find a way to block it, I go
La la, la la la la la na na na na na

If our love is running out of time
I won't count the hours, rather be a coward
When our worlds collide
I'm gonna drown you out before I lose my mind
I can't find your silver lining
I don't mean to judge
But when you read your speech, it's tiring
Enough is enough
I'm covering my ears like a kid
When your words mean nothing, I go la la la
I'm turning up the volume when you speak
'Cause if my heart can't stop it,
I'll find a way to block it, I go
La la, la la la la la na na na na na