"Πιστεύω" [ Θεός, ο Αυθεντικός! Μια Πίστη στη ΖΩΗ]

Πιστεύω...

Εις ένα Θεό

Πατέρα Παντοκράτορα

Κουζουλό και Γητευτή
Εμπνευστή και Εμπνευσμένο
Θεατή και Πρωταγωνιστή

Πιστεύω
Εις έναν Θεό

Ποιητή

Ουρανού και Γης

Θαλασσών και Ποταμών

και χειμάρρων ασίγαστων, και καταρρακτών ορμητικών

Πιστεύω 

Εις έναν Θεό

Ποιητή

Δασών και Ερήμων

Χώματος  και Αμμουδιάς

και οάσεων παραδόξων και βράχων αιχμηρών

Πιστεύω 

Εις έναν Θεό

Ποιητή 

Πετούμενων και αγριμιών

Χλωρίδας και πανίδας

και ψυχής ανεκδιήγητης, και σάρκας ευάλωτης

Πιστεύω 

Εις έναν Θεό

Ποιητή

Βροχών κι ανέμων

Θέρους και Χειμώνων

και των κελαηδισμών Ανοίξεων και Μουσώνων άτακτων

Αφέντη

της νηνεμίας της θαλασσινής
και του κύματος του γιγαντομένου,

της κάψας του Θέρους
και της καταιγίδας της μυστηριακά ταραγμένης

Πιστεύω 

Εις έναν Θεό

Ποιητή

Φωτός και Σκότους

Τον Ηλιάτορα παντοκράτορα σαν άφτει, 
στων ζωντανών τ ασκέρια
τη ζωή να σπέρνει

Και το Φεγγάρι εξομολογητή στο δείλι, 
σαν με ένα σκοτίδι, 
της ζωής τη βουή σε γαλήνη παραδίδει

Πιστεύω 

Εις έναν Θεό

Εναλλαγών αρμονικών

Ασύμμετρων και συμμετρικών
Λογικευμένων και παρορμητικών

Ποιητή

Χρωμάτων και σχηματισμών αδιανόητων

Μελωδιών και ήχων σαγηνευτικών
Πίστης και ελπίδας της Ζωής

Πιστεύω 

Εις έναν Θεό

Ποιητή

Ανθρώπου 

κατ' ομοίωση Θεού

σε αισθήσεις 

καταιγίδας και λιακάδας,

φέροντα

φόβο, αγωνία, λαχτάρα, 

μετάνοια, οργή, πόνο, θλίψη κι αποστροφή

και συνάμα

χαρά, σαγήνη, ομορφιά, 

φωτιά, νερό, άνεμο,

έρωτα και αγάπη

Υπό έναν Ουρανό

του Ηλιάτορα, αστέρευτη πατρίδα

Και

Πλάι σε μιαν Θάλασσα

κυματογεννήτρα και αυθεντική

Και

Φέροντα κληρονομιά βαριά και χρέος

Φως εκ του Φωτός

του θνητού σκότους γητευτή 

Πιστεύω

Εις έναν Θεό

αναρχικό και επαναστάτη

μελαγχολικό, 

χαρούμενο, δυνατό και αδύναμο,

αρμονικό και κουζουλό

αμαρτωλό,

εξαγνισμένο, υπερβολικό και υπερβατικό

ζωγράφο και ποιητή

γλύπτη και συγγραφέα

τροβαδούρο και θεατή

απλό και σύνθετο, 

δημιουργό και δημιούργημα

κατανοητό και μυστηριακό

Πιστεύω σε έναν Θεό

Εμπνευστή και Εμπνευσμένο

Ταραχοποιό και Γαληνευτή
Φωτεινό και Σκοτεινό

Δι'  ου τα πάντα εγένετο

Πιστεύω

Στον Άνθρωπο!

Πιστεύω

Στη  Ζωή!

________________________
(c) Ευαγγελία Χατζηδάκη

Πως θα ήταν άραγε, ένα "πιστεύω" στη ζωή;
Πως θα ήταν άραγε ένα "πιστεύω" , απαλλαγμένο από το αναπόφευκτο αισθήσεων όπως φοβάμαι, αγωνιώ, ελπίζω...

Θα συλλογιζόμουν ίσως απλά..

...πιστεύω σε μια Ζωή, 
στην μια δελεαστική της πρόκληση
για την αιώνια κατάδυση του Ήλιου του Ηλιάτορα και του αιώνιου Φεγγαριού του Ξομολογητή 
στης ψυχής τα μύχια σκοτίδια, αυτά που τρέφονται με το φόβο τ' άγνωρου της ζωής...

Ίσως να ήθελα να το φωνάξω, ωσάν αντίλαλο στην άγνωρη κοσμική απεραντοσύνη...

Ίσως πάλι , να ήθελα να πείσω κάποιον άλλο,
μα ίσως τελικά και να ήθελα πρώτα μια κραυγή πίστης για εμένα...