"Loose every sense of Time
to trace what you're made of..."
Να ξημερώνει
που λες,
υπό τα βάμματα της Ηούς
και να ανασαίνεις χαλαρά
το φως
δίχως καρτέρι
δίχως διεκπεραιώσεις
εγκρίσεις κι επικρίσεις
Και ένας ορίζοντας
αναίμακτα ματωμένος
ερωτοτροπώντας
ερωτοτροπώντας
με την στερνή ακροθαλάσια γραμμή
να κραδαίνει όλα τα ανείπωτα
στην ασημαντοσύνη
στην ασημαντοσύνη
μιας ευδαιμονικής σιγής
"...Even if
you have to create αn own world..."
Κι εσύ,
σε έξαρση
μιας αξιοθαύμαστης μακαριότητας
να αισθάνεσαι δικαιούχος της ύπαρξης σου
να αισθάνεσαι απλά
ελεύθερος
εκατέρωθεν του ανούσιου των αναμονών
οικεία σκορπισμένος
οικεία σκορπισμένος
ανασαίνοντας ρυθμικά ένα φως
ανακτώντας της ύπαρξη σου την ιερότητα
_______________________________
(c) Ευαγγελία Χατζηδάκη
Έργο: Horizon [Part of-oil]
Έργο: Horizon [Part of-oil]
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου