Τα Σοκάκια Της Γης

Στα σοκάκια της γης 

οι ισημερινοί στέρεψαν

τα βήματα λοξοδρόμησαν

οι πατρίδες υπέκυψαν

Κράτα μια ελπίδα μόνο

πυξίδα στην παλάμη

ακόμα κι απατηλή μα βάστα τη γερά

πάνω απ' τις ρότες των ξυπόλητων δακρύων

να φέγγουν στον πηγαιμό για την Ιθάκη

οι τελευταίοι εσταυρωμένοι

Γητειά και ίαμα βάψε

πάνω απ' του κουρελή του κόσμου

το ανυπότακτο σφρίγος

Ξόρκι και μαγγανεία γράψε

πάνω απ' του ανθρώπου την αιώνια πληγή

να κρατεί στην αναζήτηση του ριζικού του

_____________________________

(c) Ευαγγελία Χατζηδάκη

[ Αφιερωμένο στον αγαπημένο μου ρομαντικό που μου είπε, πως τούτη η γης , δεν ανήκει παρά σε κάθε άνθρωπο  της
& σ'  όλους εκείνους που δίχως πατρίδα η πυξίδα, 
έχουν το κουράγιο του "δεν γίνεται αλλιώς" και μια δύναμη αξιοζήλευτη...είθε καλοί οι άνθρωποι στο διάβα τους...]