Και βρυχήθηκε τ' απέραντο νερό...
Αποτάσσεσαι του θανάτου;
Απεταξάμην
Και σε σεργιάνισα, νυχτιές πανσέληνες
σαν το κορμί σου
γραμμές χάραζε στης σελήνης την αδιαιρετότητα
Και τα χέρια άνοιξα στ' ουρανού το ίσαμε
στου σπίνου το ταπεινό σκύψιμο
και μιας άλλης ζωής το πανδαιμόνιο ύμνησα
στου φοίνικα το αγέρωχο ανάστημα
Συντάσσεσαι τη ζωή;
Συνεταξάμην
Και σε κολύμπησα, δειλινά αιμάτινα
σαν η ψυχή σου
με χρυσάφι και ασήμι της θάλασσας τις πτυχώσεις έρανε
Και της στερνής συμπαντικής κούπας το κοκκινέλι γεύτηκα
στου άστρου το νωχελικά λαμπρό κούρνιασμα
και στο πέρα του ορίζοντα της ζωής τη μαγεία αφουγκράστηκα
στης μελωδίας των χεριών μας το απίστευτο σμίξιμο
Και δυο κοχύλια
νοτισμένα θαλασσινή αρμύρα,
της θάλασσας τα μαγεμένα μυστικά σιγομουρμούρισαν
Και ενδύεσαι και πιστεύεις εν αυτή;
Πιστεύω σε μια ζωή
Πολλαπλά αντιλαμβανόμενη
Ανθρώπων θεών επιστέγασμα
Λεύτερων κι όμορφων ψυχών παρανάλωμα
Απέραντων και αιώνιων βυθών μάγεμα
Ερώτων φλόγισμα και αγάπης παραδομό απόλυτο
(c) Ευαγγελία Χατζηδάκη
Γιατί όταν ένα χέρι χωρά όμορφα σε μια παλάμη, τότε τη ζωή την ξαναγράφεις πιστεύοντας!
Κι ο Ed Sheeran ...επιμένει μελωδικά , οι άνθρωποι ερωτεύονται και αγαπούν με του πιο παράδοξους τρόπους...και κάποτε μένουν...
When your legs don't work like they used to before
And I can't sweep you off of your feet
Will your mouth still remember the taste of my love?
Will your eyes still smile from your cheeks?
And, darling, I will be loving you 'til we're 70
And, baby, my heart could still fall as hard at 23
And I'm thinking 'bout how people fall in love in mysterious ways
Maybe just the touch of a hand
Well, me—I fall in love with you every single day
And I just wanna tell you I am.........
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου