Τον Κύκλωπα στα μάτια κι αν κοιτάξεις
και των Σειρήνων τη σαγήνη μιας μελωδία σαν γευτείς
και το πικρό το κύμα σαν κληθείς να το δαμάσεις
Μη λυπηθείς
και μην τρομάξεις
μη και σε χάους τη ζοφερή αλήθεια πλανηθείς
τα μάτια σφάλιξε γερά,
πέτρα βασανισμένη στην παλάμη των οριζόντων σφίξε
κι ερμητικά του χάους τις πύλες προσπέρνα
Ιθάκη το νησί μη το λογάς
μα αρμάτωσε του σύννεφου το εύπλαστο
και θάλασσας απέθαντης το πλατύ
και βυθού μαγευτικού το καθάριο
και της καρδιάς το δυνατό σφυροκόπημα
σε τούτο και μόνο της ρότας σου τους χάρτες
να παραδόσεις με δίχως μετάνοια...
Ιθάκη
να πεις..
και να λογάς
της ψυχής τη σάρκα...
_____________________________________
(c) Ευαγγελία Χατζηδάκη
Έργο / Ιθάκη [ λάδι ]
Την μελωδία χρεώνεται ο υπέροχος M. Bolton
Την έμπνευση ο θαλασσινός μου κι η ίδια η ζωή
....ίσως γιατί Ιθάκη, είναι όπου καταφέρνει να φτάνει τελικά, μέσα από μια επίμονη έμπνευση και μια αλήθεια του καιρού η ψυχή μας..Ίσως το ίδιο το κέντρο της καρδιάς μας!!!
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου