Σε σπασμένους
του νου μεσημβρινούς
βαθιά της λήθης η χοάνη να καρτερεί
στα σπλάχνα της , τροφή λύτρωσης
Σε απύθμενες
της σιωπής ραϊσματιές
απαράδεκτο παζάρι ο χρόνος στήνει
στα πνευμόνια του, χειροκρότημα ματαιόδοξο
Κι εγώ σε πείσμα
της στιγμής
αυτής των πολλών και των φαφλατάδων
Σε κρατώ,
και τις χοάνες κατακερματίζω
Σε αναπνέω,
και στο παζάρι του χρόνου σε χαρίζω
Σε έχω,
και τις χοάνες ,
στου χρόνου τους μεσημβρινούς
δίχως οίκτο , ποδοπατώ
Σε αγαπώ,
και ένα κομμάτι της καρδιάς
σε ανέμους χαρίζω
Σε αγαπώ,
και ένα κομμάτι της καρδιάς
σε ανέμους χαρίζω
_______________
(c) Ευαγγελία Χατζηδάκη
Paintings: Rodeca Toth Poiata
Chris Rea...
(he insists!and I say, nothing worths, unless you loose a little bit on the way...)
Chris Rea...
(he insists!and I say, nothing worths, unless you loose a little bit on the way...)
.jpg)
.jpg)
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου