Νεφέλες [Όταν Χαλάει ο Καιρός]

Χαλάει ο καιρός

Παντα όταν χαλάει αναρωτιέμαι

Αν χαρούμενα,

της αγάπης της βαθύτερης 

η σάρκα γερνά

Υπό Νεφέλες,

αιώνια ανασυγκροτούμενες, 

σε επίμονα πιστό ραντεβού

ίδια πάντα η Εποχη,

 ίδιο πάντα το μήκος και το πλάτος 

ίδιο πάντα το βλέμμα

Νεφέλες

 

Συνεπέστατες, ιέρειες πιστές

απαλλαγμένες από των πολλών πλανόδιων 

την φρόνηση τη θολερή

απ' έξω να ξέρουν πάντα το σχηματισμό τους

επικυρώνοντας μια άφθαρτη επιλογή τους

επίμονα πιστές 

εις των αιώνων τις στροφές και τα διανύσματα

Ποτέ βολικά,

σπάνια αναίμακτα 

πάντα κατ' επιλογήν, κι εκτός συνόρων πάντα

Να ξέρουν από πάντα

πιστές να μένουν, αυθεντικές, και λεύτερες

με μια σύσταση, 

που σε θάλασσες μόνο παραδίδεται 

κι ένα, μόνο με τούτες γίνεται θαρρείς

Νεφέλες

 

Πάντα όταν μαζεύονται 

επιτρέπω την ίδια απορία 

στις συναθροίσεις  τους ν΄ αναμοχλεύουν

Που ανασαίνει τελικά η αλήθεια

και που η απάτη

σε έρωτες ευήλιους , γιά σε ιερή αγάπη

Κι έτσι

κάθε που ο  καιρός χαλάει

επανεξετάζω ανελέητα λεπτομερώς, 

την εξαύλωση

εκείνης της  μικρή ρωγμή καταμεσής των οφθαλών

που ωσάν χαραδρα λες ορθάνοιχτη χάσκει, 

πύλη προς στου νου τον θρόνο

που βαστά ζωντανά 

της καρδιάς τα βλέφαρα 

στην αναζήτηση τους

μην τυφλωθούν 

από έτερες προδιαγεγραμμένες οπτικές

Κι αν 

στον άθεο 

κι αθέατο κόσμο τ΄ άφθαρτου ιδεατού,

η 

στης γήινης φθοράς τ' αποτυπώματα,

η αγάπη η βαθιά ζει και ορίζει

μένω ν' αναρωτιέμαι

ωσάν νεφέλες η θάλασσα κατοπτρίζει

Κι αν κι αυτές τις λέξεις,

με μια βίαιη πειθώ ραπίζοντας,

σ' αυτήν αιώνια να καταλήγουν ελκύει

Για Πάντα

Ο καιρός χαλάει

Νεφέλες

Μα ναι

Νεφέλες, 

επιστρέφοντας στις Θάλασσες της γης

Της αγάπης μια ιερότητα

Πιστά

Ιερά Αθέατα

Λεύτερα Ιδεατά 

Προστατεύοντας

Για Πάντα

 

__________________________

[c] Ευαγγελία Χατζηδάκη

Foto: capturing the tone of sea!

Υπάρχει μια Πίστη και μια ειλικρίνεια σε ένα "για πάντα", που κάποιες φορές-σπάνιες ίσως- δεν μολύνεται από το συμβατικά θεατό της πραγματική ζωής...κι επιβιώνει των Εποχών...

Για Πάντα...