Σπάζοντας
κάθε ήχου το φράγμα
και
κάθε στεγανότητας τ' άχαρο οχυρό
ποδοπατώντας
και
κάθε θεού το σύνορο
καταπατώντας
το είδωλο
του παρακείμενου μου εαυτού
θα δοξάσω
φορά στερνή
πριν της πυράς
τη θεία λύτρωση δεχτώ
Στο βάθος
ακουγόταν ακόμα ένα επίμονο χειροκρότημα
Πάντα η ίδια επισφράγιση
μιας λήξης προκαθoρισμένης
αυτής, έργου και θεατών
Του σπίρτου η κεφαλή
σύρθηκε ηδονικά στο σπιρτόκουτο
εκλιπαρώντας την τελευταία αναλαμπή
Μετά
όλα παραδόθηκαν στο φως
___________________________
(c) Ευαγγελία Χατζηδάκη
Έγρο "Crack of Time" [Λάδι & Ακρυλικό]
Walk On / U2
Οι Χρόνοι και οι Καιροί, είναι μια αδιαπραγμάτευτη ευγνωμοσύνη & ευδαιμονία, ωσάν όμορφα τους λογίζεσαι...και τις αλλαγές τους τολμάς! Και τότε, αντί όλους τους άλλους, τολμάς τις απαντήσεις σου αντικρίζοντας γυμνά, τον ίδιο τον εαυτό σου...
Η ζωή, απίστευτα προσωπική ιστορία και το όποιο δημιούργημα μας εντός της πρωταρχικά, δική μας επιλογή και ευθύνη...
Αδιαπραγμάτευτα!

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου