Της Γης το Χρώμα

 

Κύμα

Νεφέλη

Δεν μένω πολύ

Ποτέ δεν μένω πολύ

Πάντα τόσο όσο αλήθεια

Φύλλα

Χιόνι

Πέταλα

Ένα ντέφι

καταμεσής της φυλλωσιάς

Ένα νυστέρι

κατάσαρκα της συνήθειας

Θρόισμα

Ανεμώνη

Στάχυ

Εποχή εγώ, περνώ

και φύλλο , πέφτω

και νεφέλη, ταξιδεύω

Ψίθυρος

Χαμόγελο

Θλίψη

Όπου μείνω

δική μου γη λογώ

αβίαστη πατρίδα μου

αλήθεια μου, η ομοούσια 

___________________________

(c) Ευαγγελία Χατζηδάκη

      Έργο "Της  Γης το Χρώμα" [λάδι & ακρυλικό]