Χρώμα [...οι Αθάνατοι Ουρανοί!]

- Κι αν τελειώσει το χρώμα;

- Κι αν δεν τελειώνει όσο το ανιχνεύεις...

Μοίρισε όλα τα χρώματα!

Κράτα το δικό σου!

Εκεί ζούσαν από πάντα

όλοι οι αθάνατοι ουρανοί σου!

***

Στροβιλίσου, 
περιφρονόντας και τον αέρα π' ανασαίνεις

Γδύσου, 
ποτέ αναλογιζόμενα την αλήθεια της γύμνιας

Φώναξε, 
ποτέ μυθοποιώντας την αποχή της συνείδησης

Μουτζούρωσε, 
μη λογόντας βρωμιά το χρώμα το ιερό

Γράψε, 
σαν να μην απευθύνεσαι παρά μόνο στο όλον του Θεού

Και εκεί, 
στο αναίτιο ξόδεμα σου, την αλήθεια σου μη φοβηθείς

***

- Κι αν τελειώσουν οι λέξεις; 
- Κι αν ανασαίνουν όσο ανασαίνεις...

Βρες όλες τις πιθανές λέξεις!
Δώσε ταυτότητα στις δικές σου!

Εκεί θα ζουν για πάντα
όλοι οι αθάνατοι αιώνες σου!
_________________


 (c) Ευαγγελία Χατζηδάκη
Έργο " Χρώμα" [Λάδι & Ακρυλικό]
(μια φλασιά της στιγμής)
Μουσική παρέα Κάτι Σπαθιά, απελπιστικά Ξύλινα!

[ ....ίσως γιατί, μια ψυχή μελαγχολική βρίσκει τα χρώματα της σε μιά άλλη απελπιστικά έγχρωμη και αισιόδοξη!]