ΑΝΑΣΑ [ Μιας Ανάσας το Αφόρητο Οξυγόνο ]

" να σε ανασαίνω

  να υπάρχω για να σε ανασαίνω..."

Κι ήταν θέρος αυτό που σίμωνε,

κάψα δραπέτης από  στάχυα ανεμοδαρμένα

ψυχής σαρκοβόρας στερνός παραδομός,

στου ήλιου την ψίχα , η δυνατή διψασμένη δαγκωνιά.

Κέρινη κι η καυτερή η στάλα της σιωπής.

Υδάτινης φωτιάς υποταγή, του πάθους κραυγή.

Σμίξιμο μυστικό θάλασσας κι ουρανού,

ανάκατα να λιώνουνε στης πλάσης το γυαλί.

" για αυτό υπήρξαμε

  για μιας ανάσας το αφόρητο οξυγόνο..."

Στου χαμόγελου σου τις γωνιές ,

θάλασσα πυρωμένη.

Στης σάρκας σου το σμίλεμα,

ουράνια κραυγή. 

" να σε ανασαίνω 

και να φλέγεται μιας θάλασσας η πεθυμιά.."

Στα ακροδάχτυλα να ξεχύνεται η αρπαγή

Στα βλέφαρα να καίει το πιο βαθύ σου θέλω

Κι από τις φλόγες , αργά να σε ξετυλίγω.

Τα δάχτυλα τρεμάμενα, τα λόγια αφανισμένα.

"Πες μου τι θες..."

Του Θέρους την πιο βαθιά ανάσα,

από των πύρινων ματιών σου,  την πιο θεριεμένη ικεσία

κι από της λύτρωσης σου , την πιο βαθιά βουτιά,

ως της ανάσας σου το πιο καυτό οξυγόνο.

" Σε μια Ανάσα...
Σταύρωσε με , στης σάρκας σου 
στις αβάσταχτα παλλόμενες συσπάσεις.. "

(c) Ευαγγελία Χατζηδάκη

Μουσική: απλά ένα tango πάθος ...
( μην σκέφτεσαι..νιώσε μόνο..Be this Alive!!! )
Πίνακες : Nicoletta Tomas Karavia
_________________________________________


Από το Θέρος, Καταμεσής του Θέρους...
 ΑΝΕΛΕΗΤΑ ΘΕΡΟΣ....